کاتالوگ دوره‌های آموزشی مدرس را چگونه طراحی کنیم؟
سه طرح کاتالوگ را با سطح، هدف و مسیر یادگیری مقایسه کنید و با چند تکلیف واقعی، مسیر انتخاب دوره را آزمایش کنید.
هنرجویی را تصور کنید که روی گوشی وارد صفحهٔ یک مدرس طراحی پارچه می‌شود. در فهرست، ۹ دوره می‌بیند. نام چند دوره شبیه است و یکی از آن‌ها با وجود عنوان جذاب، پیش‌نیازی دارد که هنوز بلد نیست. هنرجوی دیگری قبلاً مبانی را گذرانده و فقط به دنبال کارگاهی برای آماده کردن فایل چاپ است. هر دو وارد همان صفحه شده‌اند و باید بتوانند با چند نشانهٔ روشن به گزینه‌ای برسند که برایشان مناسب است. کاتالوگ دوره‌های آموزشی بخشی از این انتخاب را پیش از باز شدن صفحهٔ معرفی هر دوره انجام می‌دهد.
برای طراحی کاتالوگ از سؤال‌های واقعی هنرجو شروع کنید. چه چیزی می‌خواهد یاد بگیرد، چه تجربه‌ای دارد و آیا می‌خواهد یک دوره بخرد یا یک مسیر کامل دنبال کند؟ سپس سه شیوهٔ چیدن دوره‌ها را بررسی کنید. می‌توانید فهرست را بر اساس سطح، هدف یا ترتیب یادگیری بچینید. یک نسخهٔ کوچک از طرح را با دوره‌های واقعی بسازید و از چند نفر بخواهید بدون کمک دوره‌ای برای یک کار مشخص پیدا کنند. سه طرح و نتیجه‌های نمونهٔ این مقاله فرضی‌اند. آن‌ها نقطهٔ شروع طراحی و آزمون‌اند. راهنمای راه‌اندازی و فروش دورهٔ آنلاین
قبل از چیدن کارت‌ها، فهرست دارایی‌های آموزشی را بسازید
هر دوره را در یک ردیف ثبت کنید. عنوان عمومی، شناسهٔ داخلی، نشانی صفحه، سطح ورودی، نتیجهٔ عملی، وضعیت ثبت‌نام و نوع ارائه را بنویسید. اگر دوره‌ای بازهٔ مشخص ثبت‌نام دارد، تاریخ باز شدن و بسته شدن آن را هم اضافه کنید. اگر کارگاه فقط برای گروه‌های سازمانی برگزار می‌شود، به وضعیت سفارش عمومی نسبتش ندهید. در زمان بازبینی، یکی از همکاران باید بتواند از همان ردیف تشخیص دهد کدام اطلاعات روی کارت می‌آیند و مسئول به‌روز کردنشان کیست.
عنوانی مثل «طراحی پارچه ۲» برای کسانی که دورهٔ اول را گذرانده‌اند آشناست. مخاطب تازه شاید نداند این عنوان به رنگ، ساخت نقوش یا آماده‌سازی فایل چاپ مربوط است. در رکورد دوره یک توضیح کوتاه با نتیجهٔ قابل مشاهده بنویسید. مثلاً «یک نقش تکرارشوندهٔ آمادهٔ چاپ می‌سازید». همان جمله را با تمرین پایانی و نمونهٔ درس تطبیق دهید. اگر نتیجه تنها برای بخشی از دوره صادق است، دامنهٔ توضیح را محدود کنید. کارت باید به انتخاب کمک کند و صفحهٔ معرفی جای توضیح سرفصل و شرایط کامل باشد. چک‌لیست صفحهٔ معرفی دوره
پیش‌نیازها را به رفتار قابل سنجش تبدیل کنید. عبارت «سطح متوسط» زمانی کاربردی است که هنرجو بتواند معنای آن را تشخیص دهد. برای دورهٔ طراحی الگو، بنویسید هنرجو باید بتواند یک فایل ساده را در نرم‌افزار مشخص باز کند و لایه‌های آن را تغییر دهد. اگر مهارت را می‌توان در یک درس رایگان سنجید، لینک آن را در صفحهٔ دوره بگذارید. سپس روی کارت با یک عبارت کوتاه بگویید نیاز به تجربهٔ قبلی هست. عنوان، برچسب سطح و توضیح پیش‌نیاز باید یکدیگر را تأیید کنند.
هنگام مرور فهرست، مواردی را که نام یا نتیجهٔ نزدیک دارند مشخص کنید. اگر دو دوره برای یک کار طراحی شده‌اند اما یکی همراه بازخورد است، این تفاوت را روی کارت بنویسید. اگر یک دورهٔ قدیمی و یک ویرایش جدید دارید، تصمیم بگیرید کدام برای خرید عمومی نشان داده شود و هنرجوی قبلی از کجا به ویرایش خودش برسد. مسیر ورود خریداران قبلی را در آزمون جدا نگه دارید. کاتالوگ عمومی و فهرست دوره‌های حساب کاربر ممکن است داده‌های مشترک داشته باشند و کارهای متفاوتی انجام می‌دهند.
طرح اول، فهرست بر اساس سطح ورود
این طرح برای مجموعه‌ای مناسب است که دوره‌ها روی یک مهارت مشترک ساخته شده‌اند و مخاطب می‌تواند توان خودش را برآورد کند. در صفحه سه بخش مقدماتی، میان‌سطح و پیشرفته قرار دهید و برای هر بخش یک جملهٔ کوتاه دربارهٔ پیش‌نیاز بنویسید. برای نمونه، در بخش مقدماتی طراحی پارچه بنویسید دوره‌ها برای کسی‌اند که هنوز نقش تکرارشونده نساخته است. در بخش میان‌سطح بگویید لازم است بتواند یک نقش ساده را آماده کند. در بخش پیشرفته، تجربهٔ خروجی گرفتن برای چاپ را به عنوان یکی از نشانه‌های آمادگی بیاورید، اگر در همهٔ دوره‌های همان بخش واقعاً لازم است.
ترتیب کارت‌ها در هر بخش را با هدف انتخاب تنظیم کنید. نخست دوره‌ای را بگذارید که برای بیشتر مخاطبان آن سطح نقطهٔ شروع است و دلیل آن را روشن کنید. اگر دو دوره مستقل‌اند، یکی را پیش‌نیاز دیگری نشان ندهید. اگر یک کارگاه زمان‌دار است و همین هفته شروع می‌شود، وضعیت ثبت‌نام را واضح بنویسید. به دلیل نزدیک بودن موعد، دورهٔ پیشرفته را بالای بخش مقدماتی نیاورید مگر اینکه بخش جداگانه‌ای برای رویدادهای نزدیک تعریف کرده باشید.
برای آزمایش این طرح، به یک نفر بگویید تاکنون نرم‌افزار طراحی باز نکرده و می‌خواهد اولین نقش ساده‌اش را بسازد. از او بخواهید گزینه‌ای پیدا کند و دلیلش را توضیح دهد. برای نفر دوم بنویسید یک الگوی ساده دارد و می‌خواهد نسخهٔ مناسب چاپ آماده کند. اگر هر دو یک دوره را انتخاب می‌کنند، از روی شواهد ببینید کدام برچسب بیش از حد کلی است. گاهی عنوان «دوره جامع» باعث می‌شود افراد همهٔ سطح‌ها را در همان گزینه فرض کنند. توضیح نقطهٔ شروع و محدودهٔ واقعی درس انتخاب را دقیق‌تر می‌کند.
یکی از محدودیت‌های دسته‌بندی سطحی، مهارت‌های نامتوازن هنرجو است. ممکن است فرد در ترکیب رنگ تجربه داشته باشد ولی ابزار دیجیتال را تازه شروع کرده باشد. برای دوره‌هایی که دو پیش‌نیاز مستقل دارند، آن‌ها را در صفحهٔ معرفی جدا بنویسید و روی کارت عبارت روشن بگذارید. اگر تست نشان داد افراد مکرراً سطح خود را اشتباه حدس می‌زنند، یک سؤال تشخیصی به همان بخش اضافه کنید. نمونهٔ سؤال می‌تواند این باشد که «آیا تا حالا یک نقش را بدون فاصله برای تکرار آماده کرده‌اید؟»
طرح دوم، فهرست بر اساس کاری که هنرجو می‌خواهد انجام دهد
در این طرح، نخستین دسته نام کار یا نتیجه است. برای مثال «طراحی نقش تکرارشونده»، «آماده‌سازی فایل برای چاپ» و «ساخت مجموعهٔ رنگ». هر دسته می‌تواند دوره‌هایی در سطح‌های متفاوت داشته باشد. روی کارت سطح را در جای ثابتی نشان دهید تا کسی که نتیجه را انتخاب کرده بتواند گزینهٔ سازگار با تجربهٔ خودش را تشخیص دهد. چنین ساختاری برای کاتالوگی مفید است که بخشی از مخاطبان از قبل نتیجهٔ مورد نظر را می‌دانند و علاقه‌ای به شروع یک دورهٔ جامع ندارند.
برای ساخت نام دسته به سؤال‌هایی که به مدرس رسیده مراجعه کنید. اگر چند نفر گفته‌اند «چرا فایل من در چاپ تار می‌شود؟»، یک دسته با واژهٔ «آماده‌سازی فایل برای چاپ» می‌تواند فهم‌پذیرتر از عنوان داخلی تیم باشد. در عین حال، هر سؤال پرتکرار به دستهٔ مستقل نیاز ندارد. اگر فقط یک درس کوتاه به همان مشکل مربوط است، در معرفی دوره یا پرسش‌های رایج پاسخ دهید. دسته وقتی مفید است که به انتخاب میان چند گزینه یا پیدا کردن یک گروه واقعی از آموزش‌ها کمک کند.
اگر یک دوره به دو هدف مرتبط است، صفحهٔ معرفی واحد برای آن نگه دارید و از هر دسته به همان مقصد پیوند بدهید. روی کارت در هر دو دسته تفاوت واقعی دوره را حفظ کنید. شاید ترتیب کارت‌ها فرق کند چون نقش دوره در هر دسته متفاوت است. در فهرست اصلی و گزارش کلی، همان دوره را دوبار به عنوان محصول مستقل نشمارید. در آزمون موبایل، بازگشت از صفحهٔ دوره به دسته‌ای را که هنرجو از آن آمده بررسی کنید. اگر برگشت همیشه به ابتدای فهرست می‌رود، پیدا کردن گزینهٔ دوم می‌تواند دشوار شود.
برای تست، به شرکت‌کننده بگویید فایلش را ساخته و می‌خواهد خروجی چاپ بگیرد. نام دسته یا نام دوره را در صورت مسئله نیاورید. از او بخواهید قبل از باز کردن صفحهٔ معرفی بگوید انتظار دارد چه چیزی پیدا کند. اگر به صفحهٔ اشتباه رفت، اولین پیوندی را که لمس کرد و عبارتی را که باعث انتخاب شد ثبت کنید. ممکن است تفاوت میان «طراحی برای چاپ» و «خروجی گرفتن برای چاپ» برای تیم واضح باشد و برای هنرجو روشن نباشد. مثال و نتیجهٔ عملی روی کارت می‌توانند این دو را قابل تفکیک کنند.
طرح سوم، مسیر یادگیری با مراحل مشخص
این طرح برای زمانی مناسب است که چند دوره به یک پروژهٔ کامل منتهی می‌شوند. بالای صفحه هدف مسیر را بنویسید. برای نمونه، «از طرح دستی تا یک مجموعهٔ سه‌تایی آمادهٔ چاپ». سپس سه گام را با نام، نتیجه و پیش‌نیاز نشان دهید. هر گام به صفحهٔ دورهٔ خودش می‌رسد. اگر خریدار می‌تواند از میانه وارد شود، برای همان گام نشانهٔ آمادگی بگذارید. برای هنرجویی که قبلاً یکی از دوره‌ها را خریده، راه پیدا کردن مرحلهٔ بعد را توضیح دهید. ترتیب پیشنهادی وقتی قابل اعتماد است که با درس‌ها و تمرین‌های واقعی سازگار باشد.
اگر مسیر به شکل بسته فروخته می‌شود، در نمای کاتالوگ مشخص کنید اجزا جداگانه هم قابل خرید هستند یا فقط در قالب بسته عرضه می‌شوند. صفحهٔ بسته باید قیمت و زمان دسترسی هر جزء را توضیح دهد. در فهرست از عبارت‌هایی مانند «شامل سه دوره» همراه نام مرحله‌ها استفاده کنید. وقتی یکی از اجزا هنوز آماده نیست، تاریخ تقریبی یا قطعی انتشار را با برچسب مناسب مشخص کنید. هنرجو نباید پس از خرید تازه بفهمد که برای تکمیل پروژه باید منتظر مرحلهٔ سوم بماند.
در نمایش گوشی، یک مسیر طولانی را با کارت‌های قابل اسکن و ترتیب روشن بچینید. از شماره و عنوان هم‌زمان استفاده کنید تا مفهوم مرحله فقط با رنگ یا شکل منتقل نشود. اگر هر مرحله یک ویدیو معرفی دارد، لازم نیست همه هنگام باز شدن صفحه بارگیری سنگین داشته باشند. ابتدا عنوان‌ها و اطلاعات انتخاب را در دسترس قرار دهید و ویدیو را در صفحهٔ مقصد ارائه کنید، مگر اینکه مشاهدهٔ نمونه برای تصمیم در همان فهرست ضروری باشد. ترتیب خواندن را در حالت صفحهٔ باریک امتحان کنید.
برای تست مسیر، به یک خریدار فرضی بگویید مبانی را گذرانده و می‌خواهد پروژه‌اش را ادامه دهد. از او بخواهید گام بعد و شرایط خریدش را پیدا کند. سپس از یک نفر تازه‌کار بخواهید توضیح دهد کجا شروع می‌کند و بعد از پایان گام اول چه می‌شود. اگر هر دو به صفحهٔ بسته می‌رسند و نمی‌توانند جزئیات یک دوره را باز کنند، پیوندهای مقصد را بازبینی کنید. تصمیم خرید بسته و دیدن پیش‌نیاز هر گام دو اقدام متفاوت‌اند و هر کدام باید مسیر مشخصی داشته باشد.
ساختار را با تعداد دوره و توان نگهداری هماهنگ کنید
| طرح نمونه | مخاطب چه چیزی می‌داند؟ | سازمان‌دهی اصلی | تکلیف آزمون |
|---|---|---|---|
| سطح‌محور | حدود توان فعلی را می‌داند | مقدماتی، میان‌سطح، پیشرفته | دورهٔ مناسب اولین نقش را پیدا کند |
| هدف‌محور | کار یا نتیجهٔ مورد نیاز را می‌داند | ساخت نقش، رنگ، خروجی چاپ | گزینهٔ آماده‌سازی فایل چاپ را بیابد |
| مسیرمحور | یک پروژه یا مقصد چندمرحله‌ای دارد | آغاز، تمرین، پروژهٔ نهایی | بعد از گذراندن مبانی، گام بعد را پیدا کند |
اگر فهرست کوچک است، انتخاب یک گروه‌بندی اصلی معمولاً نگهداری ساده‌تری دارد. می‌توانید برچسب مکمل را روی کارت بگذارید. مثلاً دسته‌ها هدف‌محور باشند و سطح کنار عنوان بیاید. وقتی کاتالوگ بزرگ‌تر می‌شود، نیاز به فیلتر را از آزمون مشاهده کنید. اگر شرکت‌کننده با مرور یک دستهٔ کوتاه به نتیجه می‌رسد، اضافه کردن چند کنترل قبل از فهرست ممکن است سرعت انتخاب را کم کند. اگر افراد بیشتر وقت را صرف پیمایش کارت‌های نامرتبط می‌کنند، فیلترهایی مثل سطح یا ثبت‌نام باز را با نمونهٔ واقعی امتحان کنید.
برای حالت بدون نتیجه، پیام و اقدام بعدی تعیین کنید. فرض کنید فیلتر «پیشرفته» و «ثبت‌نام باز» با هم هیچ دوره‌ای ندارند. در صفحه بگویید در این ترکیب دوره‌ای پیدا نشد و راه پاک کردن فیلتر را نشان دهید. اگر کارگاه پیشرفته قرار است ماه بعد باز شود، فقط زمانی تاریخ بیاورید که برنامه روشن باشد. همچنین رفتار پیوند اشتراکی را بررسی کنید. اگر کسی نشانی یک فهرست فیلترشده را برای دیگری می‌فرستد، مقصد باید یا همان وضعیت را نشان دهد یا توضیح دهد چگونه به فهرست اصلی برسد.
اگر فیلترها آدرس جدا ایجاد می‌کنند، میان کاربرد برای هنرجو و تصمیم دربارهٔ صفحات قابل خزش فرق بگذارید. هر ترکیب رنگ، سطح و وضعیت ثبت‌نام الزاماً صفحهٔ محتوایی مستقل نمی‌سازد. برای صفحه‌ای که می‌خواهید از جست‌وجو کشف شود، نام روشن، محتوای متمایز و مسیر قابل پیمایش به دوره‌ها را بررسی کنید. سپس با تیم فنی مشخص کنید کدام مسیرها باید در پیوندهای داخلی و نقشهٔ سایت قرار بگیرند. گوگل برای نشانی‌های ناشی از فیلتر دربارهٔ رشد تعداد مسیرهای خزش توضیح داده است. راهنمای مدیریت خزش فیلترها در Google Search Central
مسیر انتخاب را با تکلیف مشخص و مشاهدهٔ ثبت‌شده بسنجید
قبل از جلسه، برای هر تکلیف یک نتیجهٔ قابل قبول بنویسید. تکلیف تازه‌کار می‌تواند انتخاب یکی از دو دورهٔ بدون پیش‌نیاز باشد. تکلیف خریدار قبلی شاید پیدا کردن فقط مرحلهٔ بعد باشد. زمان را از باز شدن کاتالوگ تا رسیدن به صفحهٔ معرفی مناسب بگیرید. اگر هدف پیدا کردن شرایط خرید است، پایان را رسیدن به قسمت مبلغ یا ثبت‌نام تعریف کنید. نتیجه را با زمان، نخستین مسیر و دلیل انتخاب ثبت کنید. اگر شرکت‌کننده از شما کمک خواست، همان درخواست بخشی از نتیجه است.
در یک اجرای نمونهٔ فرضی، پنج نفر مسیر هدف‌محور را امتحان می‌کنند. سه نفر به صفحهٔ درست می‌رسند. دو نفر به دلیل عنوان مشابه وارد صفحهٔ «طراحی برای چاپ» می‌شوند و بعد برمی‌گردند. این مشاهده به تیم می‌گوید نام دو گزینه و توضیح نتیجه را دقیق‌تر کند. پس از تغییر، همان تکلیف را با چند شرکت‌کنندهٔ تازه اجرا کنید. نتیجهٔ این پنج نفر به کل مخاطبان تعمیم داده نمی‌شود. برای تعیین گام بعدی کافی است که محل ابهام و نخستین نشانهٔ آن ثبت شود.
یک مسیر کامل هم از دسته به ثبت‌نام اجرا کنید. روی گوشی وارد کاتالوگ شوید، دوره‌ای با ثبت‌نام باز را پیدا کنید و از کارت به صفحهٔ معرفی بروید. قیمت، وضعیت و نام دوره را در دو صفحه تطبیق دهید. سپس در محیط آزمایشی مسیر ثبت‌نام را تا مرحلهٔ مورد نظر ادامه دهید. برای دورهٔ بسته، ببینید صفحه به جای دعوت به پرداخت، وضعیت صحیح و راه پیگیری را نمایش می‌دهد. اگر کارت مبلغ قدیمی دارد، تعیین کنید منبع به‌روز شدن کدام صفحه است و چه کسی آن را کنترل می‌کند.
برای کاربری که فقط با صفحه‌کلید یا ابزار خواندن صفحه حرکت می‌کند، نام دسته، ترتیب پیوندها و مقصد هر کارت را بررسی کنید. اگر همهٔ دکمه‌ها عبارت «مشاهده بیشتر» دارند، از نام دوره در متن قابل دسترس پیوند استفاده کنید. در نمایش کوچک مطمئن شوید وضعیت ثبت‌نام، سطح و پیش‌نیاز مهم زیر بخش پنهان قرار نگرفته‌اند. یک کارت را هم با عنوان بلند واقعی امتحان کنید. این نمونه کمک می‌کند تصمیم طراحی بر اساس کوتاه‌ترین و مرتب‌ترین عنوان‌ها گرفته نشود.
متن کارت‌ها و مقصد هر پیوند را در یک نمونه کنار هم ببینید
برای طرح هدف‌محور، نمونهٔ اول می‌تواند کارت «ساخت اولین نقش تکرارشونده» باشد. زیر عنوان بنویسید «بدون پیش‌نیاز. یک نقش ساده می‌سازید و پیوستگی آن را در چهار تکرار بررسی می‌کنید.» سپس برچسب ضبط‌شده یا زمان‌دار و وضعیت ثبت‌نام را اضافه کنید. لینک عنوان باید به صفحه‌ای برسد که همان نتیجه و پیش‌نیاز را توضیح می‌دهد. اگر مدرس هنوز دربارهٔ زمان شروع تصمیم نگرفته، روی کارت وعدهٔ شروع امروز نگذارید. برای پایلوت از برچسبی استفاده کنید که وضعیت واقعی را نشان می‌دهد و پس از مشخص شدن تاریخ بتوان آن را به‌روز کرد.
کارت دوم می‌تواند «آماده‌سازی فایل برای چاپ پارچه» باشد. در خلاصه بنویسید «برای کسی که یک نقش آماده دارد. اندازهٔ خروجی و خوانایی جزئیات را پیش از تحویل کنترل می‌کنید.» روی کارت سوم با عنوان «ساخت مجموعهٔ رنگ» نتیجهٔ دیگری بیاورید. برای نمونه «از یک نقش، سه ترکیب رنگ هماهنگ آماده می‌کنید.» کارت دوم و سوم ممکن است هر دو تصویری از یک طرح رنگی داشته باشند. در آزمون نام، خلاصه و نتیجه را بخوانید و ببینید تفاوت بدون اتکا به تصویر هم روشن است.
برای هر کارت یک پیوند اصلی داشته باشید و مقصد کارهای فرعی را روشن کنید. اگر کارت برای دیدن توضیحات دوره است، نام دوره را متن پیوند قرار دهید. اگر دکمهٔ مستقل خرید هم وجود دارد، مشخص کنید از کدام صفحه و برای کدام ویرایش خرید آغاز می‌شود. از حسابی که وارد نشده و حسابی که قبلاً خریده هر دو پیوند را امتحان کنید. شاید خریدار پس از لمس دکمهٔ اصلی باید به درس‌هایش برسد و مخاطب تازه باید ابتدا شرایط را ببیند. این رفتار را به‌صورت جداگانه ثبت کنید تا تغییر بعدی صفحه یک گروه را از مسیر خارج نکند.
در یک آزمون نگهداری، ثبت‌نام کارت دوم را ببندید و از طریق جست‌وجوی داخل کاتالوگ و پیوند مستقیم، هر دو صفحه را باز کنید. برچسب ثبت‌نام در فهرست و صفحهٔ معرفی باید با هم سازگار باشد. بعد از حساب خریدار قبلی باز کنید و مطمئن شوید بسته شدن فروش، دسترسی معتبر او را عوض نکرده است. اگر فهرست دادهٔ صفحه را با تأخیر می‌گیرد، فاصلهٔ زمانی را در محیط واقعی اندازه بگیرید. تا زمانی که هنوز وضعیت قدیمی نمایش داده می‌شود، بررسی کنید آیا صفحهٔ مقصد دلیل توقف را روشن بیان می‌کند و از هنرجو نمی‌خواهد پرداخت بی‌نتیجه‌ای شروع کند.
برای پایان این تمرین، از نفر دیگری بخواهید با تکیه بر سه کارت توضیح دهد کدام دوره را برای تمرین فوری انتخاب می‌کند. سپس مسیر انتخابش را ثبت کنید.
بعد از انتشار، تغییرات فهرست را کنترل کنید
گزارش مشاهدهٔ کارت و ورود به صفحهٔ معرفی را کنار هم ببینید. اگر یک کارت کمتر دیده می‌شود، اول جایگاه و وضعیت نمایش آن را بررسی کنید. اگر دیده می‌شود و کسی وارد نمی‌شود، شاید عنوان یا توضیح برای مخاطب مناسب روشن نیست. اگر ورود زیاد است ولی ثبت‌نام کمتر از انتظار است، صفحهٔ معرفی و شرایط خرید را جدا بررسی کنید. برای مقایسهٔ قبل و بعد، دوره و بازهٔ ثبت‌نام مشابه انتخاب کنید. یک جابه‌جایی هم‌زمان با تغییر قیمت و شروع تبلیغ، به تنهایی اثر ترتیب کارت‌ها را نشان نمی‌دهد.
در فهرست داخلی تاریخ آخرین بررسی و مسئول هر دوره را نگه دارید. پیش از اعلام باز شدن فروش، نشانی صفحه، قیمت و وضعیت کارت را با صفحهٔ مقصد تطبیق دهید. بعد از بستن فروش هم بررسی کنید آیا مسیر ورود خریداران موجود همچنان روشن است. اگر دوره جایگزین شده، از یک حساب خریدار و یک حساب تازه هر دو مسیر را امتحان کنید. در تغییرهای بزرگ، از یک نسخهٔ کوتاه فهرست پیش و پس از تغییر نگهداری کنید تا هنگام رسیدگی به پیام هنرجو بدانید او کدام صفحه را دیده است.
در مستند فاکسیمون، مدیریت ساختار دوره، بخش‌ها، درس‌ها و معرفی دوره توضیح داده شده است. برای کاتالوگ عمومی، نوع دسته‌بندی، فیلترها و صفحهٔ مقصد را در محیطی که واقعاً استفاده می‌کنید بسنجید. یک نمونهٔ سه تا شش دوره‌ای برای پایلوت کافی است. با آن، دسترسی به دورهٔ درست، اطلاعات ثبت‌نام و تجربهٔ گوشی را آزمایش کنید. سپس طرحی را نگه دارید که هنرجوی نمونه بتواند با آن دلیل انتخابش را توضیح دهد و مدرس بتواند فهرست را به‌روز نگه دارد. مدیریت ویدیو و دوره در فاکسیمون