ساخت پاورپوینت تعاملی؛ یک سناریوی انتخاب مسیر با دکمه بازگشت
یک پاورپوینت تعاملی ششاسلایدی با انتخاب مسیر، بازخورد و دکمه بازگشت بسازید؛ لینکهای داخلی و همه مسیرهای نمایش را قبل از ارائه آزمایش کنید.
پاورپوینت تعاملی میتواند به یادگیرنده اجازه دهد میان چند گزینه انتخاب کند و بازخورد متناسب ببیند. برای شروع، نیازی به دهها اسلاید، ماکرو یا ظاهر شبیه بازی ندارید. کافی است یک مثال کوتاه با سؤال روشن و دو انتخاب بسازید. هر انتخاب، توضیح مربوط به خودش را نشان دهد و مخاطب بتواند برگردد و دوباره پاسخ بدهد.
در این مقاله یک نمونه ششاسلایدی درباره خواندن نمودار میسازیم. هدف، ساخت فایل ارائه دارای لینک داخلی است؛ خروجی MP4 معمولی همین تعامل کلیکی را حفظ نمیکند. ابتدا باید معلوم باشد مخاطب فایل را در چه برنامه و دستگاهی اجرا میکند و آیا لینکها در آن محیط کار میکنند.
در این مقاله چه میخوانید؟
سناریو را پیش از ساخت دکمه بنویسید
تمرین انتقال در اسلاید پنجم
انتشار و استفاده آموزشی
سناریو را پیش از ساخت دکمه بنویسید
یک موقعیت ساده انتخاب کنید: نمودار فروش فرضی دو ماه نشان میدهد ماه اول ۲۰ و ماه دوم ۳۰ واحد فروش داشته است.
سؤال این است: «کدام نتیجه را میتوان مستقیم از نمودار گرفت؟» گزینه اول، «فروش ۱۰ واحد بیشتر شده» و گزینه دوم، «تبلیغ تازه حتماً علت رشد بوده» است. اولی از اعداد به دست میآید؛ دومی به اطلاعاتی نیاز دارد که علت رشد را نشان دهد.
گزینه نادرست را بیمعنا نسازید. قرار است یک برداشت رایج را آشکار کند، نه اینکه فقط یک دکمه قرمز برای رسیدن به جواب درست باشد. بازخورد مسیر دوم توضیح میدهد نمودار تغییر را نشان میدهد، اما علت را بهتنهایی ثابت نمیکند. یادگیرنده باید پس از بازخورد بتواند تصمیمش را اصلاح کند.
نقشه شش اسلاید
شماره | محتوا | مسیر خروج |
|---|---|---|
۱ | هدف و راه شروع | دکمه شروع به اسلاید ۲ |
۲ | نمودار و دو گزینه | گزینه اول به ۳؛ گزینه دوم به ۴ |
۳ | بازخورد پاسخ مستند | تمرین تازه به ۵؛ بازگشت به ۲ |
۴ | توضیح اینکه چرا از این نمودار نمیتوان علت رشد فروش را فهمید | تلاش دوباره به ۲ |
۵ | نمونه تازه و درخواست توضیح | مشاهده پاسخ نمونه به ۶ |
۶ | پاسخ نمونه و جمعبندی | شروع دوباره به ۱ |
این جدول را تا پایان ساخت نگه دارید. شمارهٔ اسلاید فقط جای آن در فایل را نشان میدهد؛ ممکن است با اضافهشدن اسلاید تازه تغییر کند، در حالی که کار آن اسلاید همان است؛ اگر بعداً اسلایدی اضافه شد، همه لینکها باید بازبینی شوند.
بهتر است عنوان هر اسلاید روشن باشد تا هنگام انتخاب مقصد، بازخورد درست را با مسیر دیگر اشتباه نگیرید.
ساخت لینک داخلی در پاورپوینت
طبق راهنمای رسمی افزودن لینک در PowerPoint، میتوانید متن یا شکل را انتخاب و از Insert و Link به محل دیگری در همان فایل پیوند بدهید. در نسخه دسکتاپ ویندوز، مقصد داخلی را از Place in This Document انتخاب کنید. پس از ساخت، لینک را در حالت Slide Show آزمایش کنید؛ کلیک در حالت ویرایش ممکن است همان کاری را انجام ندهد که در حالت نمایش اسلاید انجام میدهد.
برای دکمه، یک شکل ساده با عبارت روشن مثل «تلاش دوباره» بسازید. کل سطح دکمه باید قابل کلیک باشد، نه فقط یک واژه کوچک داخل آن. اگر روی شکل دیگری افتاده باشد یا لایهای آن را پوشانده باشد، مخاطب ممکن است کلیک کند و چیزی رخ ندهد. این مورد را در آزمون عملی پیدا کنید، نه فقط با نگاه به ظاهر.
بازخوردی بنویسید که دلیل انتخاب را روشن کند
متن اسلاید ۳: «این نتیجه از عددهای نمودار به دست میآید: ۳۰ منهای ۲۰ برابر ۱۰ است. درباره علت تغییر هنوز داده نداریم.» متن اسلاید ۴: «ممکن است تبلیغ نقش داشته باشد، اما نمودار فقط مقدار فروش را نشان میدهد.
برای بررسی علت، اطلاعات دیگری لازم است. برگردید و گزینهای را انتخاب کنید که مستقیماً به داده تکیه دارد.»
فقط نوشتن «درست» یا «غلط» فرصت یادگیری را محدود میکند. بازخورد باید بین انتخاب و قاعده درس رابطه بسازد. اگر میخواهید پرسش را داخل فیلم قرار دهید، طراحی و ابزار متفاوتی لازم است؛ راهنمای سؤال در ویدئوی تعاملی درباره محل و هدف پرسش توضیح میدهد.
از تنبیه نمایشی مثل صدای تند، پیام تحقیرآمیز یا بنبست بدون بازگشت استفاده نکنید. مسیر اشتباه باید امکان اصلاح بدهد.
برای تلاش دوم میتوانید همان نمودار را نشان دهید، اما اگر میخواهید ببینید دانشجو آموختهاش را در مثال تازه هم به کار میبرد، در اسلاید ۵ نمونه تازهای بگذارید تا پاسخ فقط از حفظ جای دکمه نیاید.
تمرین انتقال در اسلاید پنجم
این بار دو ستون ۱۲ و ۱۸ را برای تعداد تکلیفهای تحویلشده نشان دهید. سؤال: «یک جمله بنویسید که از نمودار میتوان نتیجه گرفت و یک جمله که به اطلاعات بیشتر نیاز دارد.» پاسخ نمونه در اسلاید ۶ میتواند افزایش شش تکلیف را بیان کند و ادعای «همه دانشجویان بهتر یاد گرفتهاند» را نیازمند بررسی جداگانهٔ یادگیری بداند.
پیش از رفتن به پاسخ نمونه، از مخاطب بخواهید جملهاش را روی کاغذ یا در محل تحویل مشخص بنویسد. فایل ساده پاورپوینت بهخودیخود همه انتخابها را در سامانه ثبت نمیکند. اگر ثبت نمره و گزارش لازم است، باید آن قابلیت در ابزار و مسیر انتشار واقعاً وجود داشته باشد؛ از ظاهر تعاملی فایل، گزارشگیری را نتیجه نگیرید.
دکمههای قابل فهم و مناسب نمایش کوچک
دکمهها را در جای ثابت بگذارید و نام عمل را بنویسید: «بازگشت به سؤال»، «تمرین تازه» و «شروع دوباره». واژه مبهم «ادامه» در چند مسیر مختلف میتواند گیجکننده باشد. رنگ را با متن همراه کنید؛ کاربر نباید فقط از سبز یا قرمز بفهمد دکمه چه میکند.
فاصله دکمهها را طوری بگذارید که کلیک اشتباه آسان نباشد. متن ریز و جدول فشرده، حتی در فایل تعاملی هم مشکل ایجاد میکند. از راهنمای خوانایی اسلاید روی موبایل برای سادهکردن چیدمان کمک بگیرید و سپس روی وسیله واقعی مخاطب آزمایش کنید.
جدول آزمون همه مسیرها
شروع از اسلاید ۱ باید به سؤال برسد.
گزینه اول باید فقط بازخورد مرتبط با داده را باز کند.
گزینه دوم باید بازخورد مربوط به ادعای علت را نشان دهد.
تلاش دوباره باید به همان سؤال برگردد، نه به صفحه عنوان.
تمرین تازه باید داده متفاوت داشته باشد.
پاسخ نمونه باید بعد از فرصت تلاش قابل مشاهده باشد.
شروع دوباره نباید کاربر را در صفحه پایان نگه دارد.
علاوه بر کلیک دکمهها، کلیدهای جهت و کلیک روی فضای خالی را امتحان کنید. در بعضی تنظیمهای نمایش، کاربر ممکن است اسلایدها را پشت سر هم جلو ببرد و سؤالها و انتخابهای شما را رد کند.
اگر این رفتار برای فعالیت مشکلساز است، تنظیم نمایش را در نسخه خود بررسی کنید و آزمون کنید؛ فرض نکنید وجود لینک داخلی، ناوبری عادی را خودکار غیرفعال میکند.
از فردی که نقشه شما را ندیده بخواهید فایل را اجرا کند. در زمان آزمون راهنمایی نکنید؛ جاهایی را که مکث میکند، دکمه اشتباه میزند یا نمیفهمد کار تمام شده ثبت کنید. همین مشاهده معمولاً چند اصلاح کوچک و مؤثر در متن دکمهها آشکار میکند.
هدف یادگیری را به یک تصمیم قابل مشاهده تبدیل کنید
تعامل زمانی ارزش آموزشی دارد که انتخاب یادگیرنده چیزی از فهم او نشان دهد. در مثال نمودار، هدف «کلیک روی دکمه درست» نیست؛ هدف تشخیص تفاوت مشاهده داده و حدسزدن علت است. قبل از طراحی شکلها، بنویسید بعد از این فعالیت دانشجو باید چه جملهای بتواند بگوید. مثلاً: «از نمودار میتوان تغییر مقدار را خواند، اما برای نتیجهگیری درباره علت به داده دیگری نیاز داریم.» حالا سؤال و گزینهها را طوری بسازید که همین تفاوت را آشکار کنند.
اگر گزینه نادرست کاملاً مضحک باشد، دانشجو ممکن است بدون فهم نمودار آن را حذف کند. بهتر است خطایی را بازتاب دهد که در تکلیف واقعی دیدهاید. یک مدرس علوم شاید «همزمانی دو پدیده یعنی یکی علت دیگری است» را بهعنوان برداشت اشتباه رایج انتخاب کند. مدرس زبان میتواند گزینهای بسازد که از شباهت واژهها به معنای نادرست برسد. مسیر انحرافی باید قابل فهم باشد؛ بازخوردش هم توضیح دهد چرا آن برداشت وسوسهکننده اما ناکافی است.
برای اولین نسخه، فقط یک تصمیم اصلی و یک تمرین انتقال کافی است. اگر ده مسیر مختلف اضافه کنید، زمان بیشتری صرف کنترل دکمهها میشود تا مشاهده یادگیری. پس از اینکه نسخه ساده را با چند دانشجو آزمودید، فقط در صورتی شاخه تازه بسازید که خطای مشخصی را بهتر آموزش دهد. تعداد زیاد اسلاید یا انیمیشن بهتنهایی تعامل عمیق ایجاد نمیکند.
نقشه مسیر را پیش از ساخت اسلاید روی یک برگه بکشید
شش مستطیل با عنوان «شروع»، «سؤال»، «بازخورد انتخاب اول»، «بازخورد انتخاب دوم»، «تمرین تازه» و «پاسخ نمونه» بکشید. با پیکان مشخص کنید هر دکمه به کجا میرود. کنار هر پیکان متن دکمه را بنویسید. این نقشه کوچک قبل از ساخت فایل نشان میدهد آیا یک مسیر به بنبست میرسد، آیا دانشجو میتواند پس از خطا دوباره تلاش کند و آیا پاسخ نمونه زودتر از فعالیت دیده میشود.
برای هر اسلاید یک نقش اصلی تعیین کنید. اسلاید سؤال جای توضیح طولانی نیست؛ بازخورد جای سؤال تازه نیست؛ صفحه پایان نباید مخاطب را درباره گام بعدی مردد بگذارد. وقتی نقشها جدا باشند، تعمیر فایل هم سادهتر میشود. اگر پاسخ یک گزینه اشتباه است، میدانید کدام اسلاید و کدام پیوند را بررسی کنید. نامگذاری اسلایدها در فایل منبع نیز کمک میکند هنگام انتخاب مقصد، «بازخورد علت» را با «بازخورد تغییر مقدار» اشتباه نگیرید.
اگر بعداً اسلایدی میانی اضافه کردید، به نقشه برگردید. بررسی فقط دکمه اسلاید تازه کافی نیست؛ لینکهای قدیمی ممکن است به مقصد قبلی یا مسیر ناخواسته برسند. یک جدول با ستونهای «مبدأ، متن دکمه، مقصد مورد انتظار، نتیجه آزمون» بسازید. برای فایل کوتاه همین جدول چند ردیفی است، اما جلوی خطای رایج «بازگشت به صفحه اشتباه» را میگیرد.
بازخورد را به یک راهنمای اصلاح فکر تبدیل کنید
بازخورد مفید فقط حکم نمیدهد. ابتدا انتخاب دانشجو را بازگو میکند، سپس دادهای را که باید دیده شود نشان میدهد و در پایان راه اصلاح را پیشنهاد میکند. برای گزینه «تبلیغ باعث رشد شده»، متن میتواند بگوید: «نمودار از ۲۰ به ۳۰ رسیده است؛ این افزایش دیده میشود. نمودار درباره تبلیغ دادهای ندارد، پس برای نسبتدادن علت باید اطلاعات دیگری داشته باشیم. دوباره یکی از نتیجههایی را انتخاب کن که فقط به عددهای نمودار تکیه دارد.» این متن کوتاهتر از یک درس تازه است، اما دلیل خطا را روشن میکند.
در مسیر درست نیز فقط «آفرین» ننویسید. نشان دهید دانشجو چه کاری را درست انجام داده است: «اختلاف ۳۰ و ۲۰ برابر ۱۰ است؛ این نتیجه از خود نمودار خوانده میشود.» سپس یک محدودیت یا پرسش بعدی اضافه کنید: «هنوز درباره علت افزایش چیزی نمیدانیم.» این جمله مانع میشود یادگیرنده از یک پاسخ صحیح، قاعدهای بیش از داده استنباط کند.
بازخورد باید فرصت عمل دوباره بدهد. دکمه «بازگشت به سؤال» برای اصلاح انتخاب است و «تمرین تازه» برای سنجش انتقال. اگر هر دو دکمه به یک مقصد بروند، نامگذاری ظاهری مشکل را حل نمیکند. هنگام آزمون، از دانشجو بپرسید بعد از خواندن بازخورد انتظار دارد با هر دکمه چه اتفاقی بیفتد. اگر پاسخ او با مسیر واقعی فرق دارد، متن یا مقصد را اصلاح کنید.
تمرین دوم را با داده تازه طراحی کنید تا حفظ جای دکمه کافی نباشد
در اولین سؤال، دانشجو شاید بهطور تصادفی گزینه درست را بزند. تمرین دوم باید همان مهارت را در ظاهر متفاوت بخواهد. مثال تعداد تکلیفهای تحویلشده از ۱۲ به ۱۸، ساختاری مشابه دارد اما موضوع و عدد عوض شده است. بهتر است اینبار پاسخ را در قالب یک جمله کوتاه بخواهید: «از داده چه میدانیم؟» و «برای دانستن چه چیز دیگری به شواهد بیشتر نیاز داریم؟» این دو جمله نشان میدهند دانشجو فقط مسیر کلیک را حفظ نکرده است.
اگر فایل بهصورت مستقل توزیع میشود، محل ثبت پاسخ را روشن کنید. میتوانید بگویید روی کاغذ بنویسند، در تکلیف دوره وارد کنند یا در جلسه زنده در گفتوگو پاسخ دهند. صرف وجود دکمه در پاورپوینت به معنی ذخیره پاسخ، گزارش فردی یا نمرهدهی نیست. اگر مدرس به ثبت و تحلیل جوابها نیاز دارد، باید فعالیت را با سامانهای پیوند دهد که این کار را واقعاً انجام میدهد.
بعد از دیدن پاسخها، تصمیم آموزشی بگیرید. اگر چند دانشجو همچنان علت را از نمودار حدس میزنند، بازخورد صفحه چهار شاید کافی نبوده است. یک مثال کوتاه با دو علت ممکن اضافه کنید یا در جلسه بعدی تفاوت همبستگی و علت را توضیح دهید. راهنمای ارزشیابی تکوینی در کلاس آنلاین همین چرخه مشاهده، بازخورد و تغییر تدریس را شرح میدهد. فایل تعاملی زمانی مفید است که نتیجهاش به تصمیم بعدی برسد.
دکمهها را برای صفحه کوچک و کاربر تازهوارد قابل فهم کنید
دکمهای که مدرس روی مانیتور بزرگ بهراحتی میزند ممکن است روی گوشی بسیار کوچک باشد. متن عمل را روی خود دکمه بنویسید: «انتخاب پاسخ اول»، «بازگشت به سؤال»، «دیدن تمرین تازه». اگر فقط از فلش یا رنگ استفاده کنید، کاربر ممکن است معنای آن را حدس بزند. فاصله میان گزینهها نیز مهم است؛ دو شکل نزدیک به هم باعث انتخاب اشتباه میشوند و آن خطا دیگر نشانه بدفهمی درس نیست.
اندازه قلم سؤال و دادههای نمودار را در همان محیط انتشار بسنجید. اگر دانشجو مجبور باشد برای خواندن عددها مرتب بزرگنمایی کند، ممکن است دکمه از دید خارج شود. راهنمای خوانایی اسلاید آموزشی روی موبایل به سادهکردن چیدمان کمک میکند، اما آزمون نهایی را با خود فایل و گوشی واقعی انجام دهید. نسبت تصویر، برنامه نمایش و شیوه ارسال میتواند نتیجه را تغییر دهد.
رنگ باید راهنمای کمکی باشد. کنار سبز و قرمز، عبارت و نشانه روشن بگذارید تا کسی که تفاوت رنگها را بهخوبی تشخیص نمیدهد یا صفحه را در نور بد میبیند، مسیر را بفهمد. برای هر دکمه یک سطح کلیک مناسب بسازید و مطمئن شوید شکل شفاف یا عنصر دیگری روی آن قرار نگرفته است. ظاهر دکمه در حالت ویرایش، کارکردش در حالت نمایش را ثابت نمیکند.
رفتارهای ناوبری ناخواسته را در نسخه نهایی آزمایش کنید
لینک داخلی، تنها راه حرکت در پاورپوینت نیست. در بعضی محیطهای نمایش، کلیک روی فضای خالی، کلید جهت یا لمس صفحه میتواند اسلاید بعدی را نشان دهد. اگر این اتفاق در فعالیت شما مجاز باشد، دانشجو شاید بدون پاسخدادن به سؤال وارد بازخورد یا پاسخ نمونه شود. هنگام آزمون، دقیقاً این رفتارها را امتحان کنید. اگر برای هدف درس مشکل میسازند، تنظیم نمایش مناسب همان نسخه و محیط را بررسی و دوباره آزمایش کنید.
دکمه برگشت را نیز از هر مسیر فشار دهید. آیا دانشجو بعد از بازخورد نادرست به همان سؤال میرسد؟ آیا از تمرین تازه میتواند به توضیح قبلی برگردد؟ آیا شروع دوباره واقعاً از ابتداست؟ فهرست همه مسیرهای ممکن شاید برای فایل ششاسلایدی کوتاه باشد، اما آزمون کامل آن چند دقیقه زمان میبرد و از تجربه سردرگمکننده جلوگیری میکند.
فایل را به یک نفر بدهید که نقشه مسیر را ندیده است و در آزمون به او کمک نکنید. هر جایی که مکث کرد، چیزی را چند بار لمس کرد یا تصور کرد کار تمام شده، یادداشت کنید. سپس فقط متن دکمه، جای آن یا مقصد را اصلاح کنید و دوباره همان مسیر را امتحان کنید. این مشاهده واقعی از افزودن جلوههای تصویری بیشتر ارزشمندتر است.
روش انتشار را با نوع تعامل هماهنگ کنید
اگر فایل را بهعنوان پاورپوینت میفرستید، نسخهای را که مخاطب دریافت میکند در برنامه و دستگاه رایج او باز کنید و همه مسیرها را بزنید. اگر آن را به PDF یا ویدئو تبدیل میکنید، رفتار لینکها ممکن است تغییر کند؛ پس بعد از تبدیل، خروجی تازه را یک محصول مستقل بدانید و آزمایش کنید. ویدئوی معمولی به مخاطب اختیار کلیک آزاد میان شاخهها نمیدهد. اگر هدف شما سؤال در میانه ویدئوست، روش طراحی جداگانهای لازم است؛ راهنمای سؤال در نقاط توقف ویدئو به این تصمیم کمک میکند.
در صفحه درس بنویسید این فایل برای چه کاری است، با چه محیطی آزموده شده و خروجی مورد انتظار دانشجو چیست. نسخه قابل ویرایش را نزد مدرس نگه دارید و نسخه انتشار را نامگذاری کنید. اگر بعداً نمودار یا پاسخ را اصلاح کردید، نام نسخه و تاریخ را تغییر دهید تا هنرجو بداند فایل جدیدی دریافت کرده است. در دوره دارای چند فعالیت، محل فایل تعاملی را کنار درس مرتبط بگذارید؛ فایل پراکندهای که دانشجو پیدایش نمیکند، هرچقدر خوب طراحی شده باشد اثر کمی دارد.
در کلاس زنده، قبل از آنکه مدرس روی گزینه کلیک کند، از همه بخواهید انتخابشان را یادداشت یا در کانال مناسب ثبت کنند. سپس یک پاسخ را انتخاب کنید و دلیلها را مقایسه کنید. اگر تنها مدرس دکمه را فشار دهد، فعالیت برای بیشتر شرکتکنندگان به نمایش یک مسیر از پیش تعیینشده تبدیل میشود. میتوانید پس از کلاس فایل را برای تلاش فردی دوباره در اختیارشان بگذارید و از آنها بخواهید یک دلیل کوتاه برای انتخاب خود بنویسند.
وقتی فایل شاخهدار کافی نیست، ابزار مناسبتری انتخاب کنید
پاورپوینت با لینک داخلی برای سناریوی کوچک، بازخورد کوتاه و تمرین مستقل گزینهای کمهزینه از نظر طراحی است. اما اگر باید پاسخ هر دانشجو ثبت شود، نمره محاسبه شود، مسیر بر اساس سابقه یادگیری تغییر کند یا استاد گزارش دقیق ببیند، خود فایل ساده این نیازها را برآورده نمیکند. نیاز واقعی را بنویسید و سپس ابزار ارزیابی یا سامانه دوره را انتخاب کنید. پیچیدهکردن اسلاید با ماکرو برای جبران هر نیاز معمولاً نگهداری و سازگاری را سخت میکند.
از طرف دیگر، اگر هدف فقط توضیح یک مفهوم است و انتخاب مخاطب تغییری در بازخورد ایجاد نمیکند، شاید یک ویدئو یا اسلاید ساده بهتر باشد. تعامل باید به فهم کمک کند، نه اینکه هر چند ثانیه یادگیرنده را وادار به کلیک بیمعنا کند. آزمون نهایی این است: اگر دکمهها را حذف کنیم، چه چیزی از یادگیری کم میشود؟ اگر پاسخ روشنی ندارید، مسیر را سادهتر کنید.
برای مدرس، ارزش این فعالیت در داده و گفتوگویی است که ایجاد میکند. پاسخهای نادرست پرتکرار نشان میدهند کدام بخش درس باید دوباره توضیح داده شود. پاسخهای درست همراه با دلیل، نشانه قویتری از فهماند تا کلیک تنها. این نتیجه را در طراحی جلسه بعد یا اصلاح محتوای دوره به کار ببرید تا زمان ساخت فایل شاخهدار به بهبود واقعی آموزش تبدیل شود.
انتشار و استفاده آموزشی
کنار فایل بنویسید با چه برنامه یا محیطی آزموده شده و مخاطب پس از پایان چه چیزی تحویل دهد. نسخه قابل ویرایش مدرس را از نسخه توزیع جدا نگه دارید.
اگر قرار است در کلاس زنده نمایش داده شود، از دانشجویان بخواهید انتخابشان را قبل از کلیک مدرس ثبت کنند؛ در غیر این صورت فقط یک نفر تصمیم میگیرد و بقیه مسیر آماده را تماشا میکنند.
نتیجه فعالیت را برای تصمیم بعدی به کار ببرید. اگر بیشتر پاسخها هنوز ادعای علت را از نمودار نتیجه میگیرند، یک مثال تازه لازم است. این کاربرد با ارزشیابی تکوینی هماهنگ است: انتخابها باید به بازخورد و تغییر آموزش منتهی شوند، نه فقط حرکت میان اسلایدها.
آیا برای این سناریو ماکرو لازم است؟
برای شش اسلاید و پیوند داخلی این مثال، خیر. ابتدا سادهترین مسیر قابل آزمون را بسازید. افزودن کد یا شمارنده وقتی معنا دارد که نیاز آموزشی مشخص و محیط اجرای قابل اعتماد داشته باشید.
آیا میتوان فایل را به فیلم تبدیل کرد؟
بله، اما نسخه فیلم مسیر انتخاب آزاد را به همان شکل حفظ نمیکند. آن را بهعنوان فیلم توضیحی جدا طراحی کنید و درباره تعاملیبودن خروجی MP4 ادعای نادرست نکنید.
جمعبندی
یک فایل ششاسلایدی زمانی واقعاً تعاملی است که انتخابهای دانشجو به بازخورد متفاوت، فرصت اصلاح و تمرین تازه برسند. هدف یادگیری را پیش از ساخت دکمه بنویسید، مسیرها را روی یک نقشه کوچک مشخص کنید و نسخه نهایی را در همان دستگاه و برنامه مخاطب آزمایش کنید. اگر پاسخها در روش توزیع شما ثبت نمیشوند، از فایل انتظار گزارش فردی نداشته باشید؛ نتیجه فعالیت را با گفتوگو، تکلیف یا ابزار سنجش مناسب به تصمیم آموزشی بعدی پیوند دهید.