ساخت آزمون آنلاین رایگان با گوگل فرم؛ پاسخنامه، نمره و بازخورد
یک آزمون ساده در گوگل فرم بسازید، پاسخ درست و نمره را وارد کنید و قبل از ارسال لینک، دسترسی دانشجو و نمایش بازخورد را بررسی کنید.
فرض کنید آزمون گوگل فرم را ساخته و لینک را فرستاده‌اید، اما تازه بعد از پاسخ دانشجویان می‌بینید کلید یکی از سؤال‌ها اشتباه است.
برای ساخت یک آزمون گوگل فرم، اول سؤال‌ها و پاسخ درست را آماده کنید. سپس فرم را به حالت آزمون ببرید، نمره هر سؤال را تعیین کنید و یک بار از جای دانشجو به آن پاسخ دهید. همین آزمایش کوتاه، خطاهای رایج مثل لینک اشتباه، پاسخنامه نادرست و بسته‌بودن دسترسی را نشان می‌دهد.
در این راهنما یک آزمون تمرینی پنج‌سؤالی می‌سازیم. هدف، پیدا کردن بخش‌هایی از درس است که به مرور نیاز دارند. اگر هنوز هدف سؤال‌ها روشن نیست، ابتدا راهنمای طراحی آزمون آنلاین را بخوانید.
از آماده‌کردن سؤال و پاسخ درست تا تنظیم نمره، نمایش بازخورد و یک اجرای آزمایشی از جای دانشجو پیش می‌رویم.
پیش از باز کردن فرم، این پنج مورد را بنویسید
نام آزمون: مرور جمله شرطی و بیان نظر در سطح B1.
مخاطب: دانشجویانی که این بخش را خوانده‌اند.
تعداد سؤال: پنج سؤال، هرکدام دو نمره.
شیوه استفاده: تمرین بدون اثر بر نمره پایان دوره.
زمان اعلام نتیجه: پس از بررسی پاسخ‌ها توسط مدرس.
نام یا کد دانشجو را در یک پرسش جدا بگیرید و برای آن نمره نگذارید. اطلاعاتی مثل شماره ملی یا نشانی خانه برای چنین تمرینی لازم نیست. توضیح ابتدای فرم باید بگوید چند سؤال وجود دارد و پس از ارسال چه اتفاقی می‌افتد.
فرم را به آزمون تبدیل کنید
در Google Forms یک فرم خالی باز کنید. در بخش Settings گزینه Make this a quiz را روشن کنید. سؤال اول را از نوع Multiple choice بسازید. برای ثبت جواب، Answer key را باز کنید، گزینه درست و نمره را انتخاب کنید. این مسیر در راهنمای رسمی ساخت آزمون گوگل توضیح داده شده است.
مثلاً جمله «If I ____ more time, I would practise every day.» را بدهید. گزینه‌ها have، had و will have باشند و پاسخ درست had باشد. این سؤال کاربرد جمله شرطی برای یک موقعیت فرضی را می‌سنجد. کنار آن یک سؤال کوتاه بگذارید که دانشجو عادت مطالعاتی خود را در سه جمله توضیح دهد. برای نوشتن گزینه‌های بهتر، از راهنمای سؤال چهارگزینه‌ای کمک بگیرید.
بازخوردی بنویسید که راه حل را نشان دهد
در بخش Add answer feedback، فقط ننویسید «اشتباه است». برای پاسخ غلط این توضیح مناسب‌تر است: «در این جمله درباره یک موقعیت فرضی صحبت می‌کنیم. پس در بخش بعد از if از had استفاده می‌شود.» برای پاسخ درست هم یک تمرین کوچک بدهید: «یک جمله مشابه درباره برنامه مطالعه خود بنویسید.»
اگر پاسخ کوتاه متنی می‌گیرید، شکل‌های مختلف نوشتن جواب را در نظر بگیرید. بزرگ یا کوچک بودن حرف اول و فاصله اضافی ممکن است هنگام تنظیم پاسخنامه به بررسی نیاز داشته باشند. یک پاسخ درست را فقط به دلیل شکل نوشتن، غلط حساب نکنید. پاسخ تشریحی را خودتان بخوانید.
زمان نمایش نمره و دسترسی را کنترل کنید
در Release grades می‌توانید نمایش فوری یا نمایش پس از بررسی را انتخاب کنید. برای نخستین آزمون، بررسی دستی کمک می‌کند خطای پاسخنامه را زودتر پیدا کنید. نمایش پاسخ درست را هم با هدف تمرین هماهنگ کنید.
فرم آماده را با Publish منتشر کنید و دسترسی پاسخ‌دهندگان را بررسی کنید. لینک Responder را بردارید؛ لینک ویرایش فرم را برای دانشجو نفرستید. طبق راهنمای انتشار فرم، گزینه Limit to 1 response به ورود با حساب گوگل نیاز دارد. این شرط را پیش از آزمون به دانشجو بگویید.
یک بار مثل دانشجو آزمون بدهید
لینک پاسخ‌دهنده را روی موبایل یا با حساب دیگری باز کنید.
یک پاسخ درست و یک پاسخ غلط ثبت کنید.
یک سؤال اجباری را خالی بگذارید و پیام فرم را ببینید.
پاسخ را ارسال کنید و پیام تأیید را بخوانید.
در حساب مدرس، ثبت پاسخ و جمع نمره را کنترل کنید.
اگر آزمون زمان مشخصی دارد، نوشتن «۱۵ دقیقه» در توضیحات به‌تنهایی یک زمان‌سنج برای هر نفر ایجاد نمی‌کند. برای این نیاز، راهنمای آزمون زمان‌دار و قطع اینترنت را ببینید و قابلیت ابزار انتخابی را جدا امتحان کنید.
پس از آزمون چه کاری انجام دهیم؟
به جای نگاه‌کردن صرف به نمره کل، سؤال‌هایی را پیدا کنید که بیشتر افراد اشتباه زده‌اند. در مقاله تحلیل نتایج آزمون گوگل فرم یک نمونه عددی برای این کار آمده است. اگر آزمون بخشی از یک دوره است، امکانات آزمون فاکسیمون را هم در کنار نیاز به مدیریت دانشجو بررسی کنید.
برای شروع، همین آزمون پنج‌سؤالی کافی است. پس از یک اجرا مشخص می‌شود کدام سؤال باید کوتاه‌تر شود، کدام پاسخ به توضیح نیاز دارد و دانشجو در کدام مرحله ورود مشکل دارد.
اشتباه‌های رایج
پیش از دیدن کلید و نمرهٔ هر سؤال، لینک آزمون را منتشر نکنید.
فقط پیام «غلط بود» ننویسید؛ بازخورد باید راه فهم پاسخ را نشان دهد.
تنظیم دسترسی را بدون آزمایش با حساب یا دستگاه دانشجو درست فرض نکنید.
چک‌لیست اجرای این راهنما
سؤال‌ها، پاسخ درست و نمرهٔ هر سؤال را پیش از ساخت فرم بنویسید.
فرم را به حالت آزمون ببرید و کلیدها را کنترل کنید.
زمان نمایش نمره و متن بازخورد را تنظیم کنید.
از جای دانشجو یک بار فرم را باز و ارسال کنید.
پس از اجرا، سؤال‌های مبهم و مشکل‌های ورود را یادداشت کنید.
پرسش‌های رایج
آیا بعد از ساخت فرم می‌توان بلافاصله لینک را فرستاد؟
بهتر است اول یک پاسخ آزمایشی ارسال کنید تا کلید، نمره، بازخورد و دسترسی را از جای دانشجو ببینید.
بازخورد هر سؤال چه چیزی باید بگوید؟
به‌جای تکرار «درست» یا «غلط»، کوتاه توضیح دهید دانشجو برای فهم پاسخ کدام نکتهٔ درس را دوباره بررسی کند.
هدف هر سؤال را پیش از ساخت فرم مشخص کنید
آزمون پنج‌سؤالی مقاله قرار است نشان دهد دانشجو جملهٔ شرطی و بیان نظر را در موقعیت تازه به کار می‌برد یا نه. برای هر سؤال، یک هدف کوتاه بنویسید. اگر سه سؤال فقط شکل «had» را از حفظ می‌پرسند، آزمون هنوز کاربرد مفهوم را خوب نمی‌سنجد. یک سؤال تشخیص ساختار، یک سؤال انتخاب در متن، یک سؤال اصلاح خطا و یک پاسخ کوتاه می‌تواند تصویر متنوع‌تری بدهد. البته برای پنج سؤال، نتیجهٔ کلی را بیش از حد دقیق تفسیر نکنید؛ این یک تمرین تشخیصی کوچک است.
پیش از ورود به گوگل فرم، کلید و دلیل هر پاسخ را جداگانه بنویسید. برای سؤال چندگزینه‌ای، هر گزینهٔ غلط باید دلیل آموزشی داشته باشد، نه فقط واژه‌ای تصادفی. اگر دانشجو «have» را به جای «had» می‌زند، می‌خواهید بفهمید آیا موقعیت فرضی را با واقعیت جاری اشتباه گرفته است. پس صورت سؤال باید زمینهٔ لازم را بدهد و گزینهٔ درست از نظر طول یا شکل ظاهری لو نرود. راهنمای نوشتن سؤال چهارگزینه‌ای برای ساخت گزینه‌های معنادار کمک می‌کند.
برای پاسخ کوتاه، چند شکلِ قابل قبول را قبل از انتشار فهرست کنید. فاصله، حروف بزرگ و کوچک یا صورت‌های هم‌معنی ممکن است باعث شود پاسخ درست به‌اشتباه غلط علامت بخورد. برای پاسخ تشریحی، معیار کوتاهی بنویسید: آیا فرد ساختار را درست به کار برده و منظورش روشن است؟ نمرهٔ خودکار فقط وقتی مناسب است که پاسخ به‌خوبی قابل تعریف باشد. اگر هدف توضیح دلیل است، بازبینی انسانی می‌تواند از کلیدِ بسیار محدود مفیدتر باشد.
تنظیمات آزمون را یک‌به‌یک و از نگاه دانشجو بخوانید
در راهنمای رسمی Google Forms برای Quiz مسیر Settings و Make this a quiz، افزودن Answer key، امتیاز و بازخورد شرح داده شده است. بعد از روشن‌کردن حالت آزمون، یک بار جمع امتیازها را حساب کنید. اگر پنج سؤال هر کدام دو نمره دارند، مجموع باید ده باشد. سؤال نام دانشجو یا رضایت از کلاس نباید ناخواسته امتیاز داشته باشد. اگر بخشی تشریحی است، شیوهٔ نمره‌دهی و زمان اعلام نمرهٔ نهایی را به‌روشنی در توضیح فرم بنویسید.
زمان نمایش نمره را با نوع آزمون هماهنگ کنید. برای تمرین سریع، نمایش فوری بازخورد ممکن است مفید باشد. برای آزمون دارای پاسخ تشریحی یا کلیدی که هنوز به بررسی نیاز دارد، انتشار پس از بازبینی دستی مناسب‌تر است. به یاد داشته باشید نمایش نمره و نمایش سؤال‌های غلط یا پاسخ درست تنظیمات مرتبط اما جدا هستند. اگر قصد دارید دانشجو دوباره بدون دیدن کلید تلاش کند، نمایش فوری همهٔ جواب‌ها با آن هدف سازگار نیست. تنظیمات پیش‌فرض را بدون خواندن نپذیرید.
همچنین روشن کنید آیا ایمیل جمع می‌کنید و آیا ورود با حساب گوگل لازم است. طبق راهنمای رسمی انتشار فرم، محدودکردن هر نفر به یک پاسخ به ورود با حساب گوگل نیاز دارد. اگر کلاس شامل دانشجویانی بدون حساب گوگل است، پیشاپیش این مانع را ببینید و راه مناسب انتخاب کنید. لینک ویرایش فرم را با لینک پاسخ‌دهنده اشتباه نگیرید. آزمون را با یک حساب غیرمدرس یا پنجره‌ای که به حساب سازنده وارد نیست باز کنید تا سطح دسترسی واقعی را ببینید.
بازخورد را به یادگیری وصل کنید، نه فقط نمره
بازخورد «غلط است» اطلاعات کمی می‌دهد. برای هر پاسخ غلط، مفهومِ پشت جواب درست را در یک یا دو جمله توضیح دهید و در صورت امکان به بخش مشخصی از درس پیوند بدهید. برای مثال «جمله موقعیت فرضی را بیان می‌کند؛ در بخش پس از if از had استفاده می‌شود. مثال دوم درس را ببین و یک جمله دربارهٔ برنامهٔ خودت بنویس.» این متن از «گزینهٔ ب صحیح است» مفیدتر است، چون دلیل و تمرین بعدی را نشان می‌دهد.
برای پاسخ درست نیز می‌توانید فراتر از تبریک بروید. یک سؤال کوچکِ انتقالی بدهید: «اگر منظور برنامهٔ واقعی فردا باشد، ساخت جمله چه تغییری می‌کند؟» این کار به دانشجو نشان می‌دهد تفاوت دو موقعیت را فهمیده یا فقط شکل ظاهری را حفظ کرده است. بااین‌حال، بازخورد هر سؤال را آن‌قدر بلند نکنید که خواندن آن از خود درس زمان بیشتری بگیرد. اگر مفهوم پیچیده است، یک توضیح کوتاه همراه با لینک به مثال کامل بهتر است.
در پاسخ تشریحی، از متن خود دانشجو شاهد بیاورید. «جملهٔ دوم شما ایده را روشن بیان می‌کند؛ در جملهٔ سوم، زمان فعل با موقعیت فرضی هماهنگ نیست» قابل اصلاح است. اگر برای همه یک متن آماده بفرستید، ممکن است با پاسخ فرد سازگار نباشد. ابزار می‌تواند پیش‌نویس بازخورد بسازد، اما مدرس باید آن را با پاسخ واقعی تطبیق دهد. دستیار هوشمند استاد فاکسیمون را از نظر استفاده از محتوای تأییدشدهٔ دوره و امکان بازبینی و اصلاح پاسخ‌ها بررسی کنید؛ متن خودکارِ بی‌بررسی نباید به دانشجو بگوید دقیقاً کجا اشتباه کرده است.
کلید پاسخ را با پاسخ‌های آزمایشی بشکنید
پیش از فرستادن لینک، فقط یک بار با همهٔ پاسخ‌های درست آزمون ندهید. چهار حالت را آزمایش کنید: پاسخ کاملاً درست، پاسخِ نزدیک به درست، پاسخ خالی و پاسخ غلطِ رایج. برای پاسخ کوتاه، شکل نوشتن با فاصله یا حروف بزرگ متفاوت را نیز امتحان کنید. از پنل مدرس ببینید کدام حالت چه نمره‌ای گرفته و دانشجو چه بازخوردی دیده است. اگر پاسخ قابل قبول صفر می‌گیرد، کلید یا شیوهٔ تصحیح را پیش از انتشار اصلاح کنید.
برای سؤال تشریحی، یک پاسخ کامل و یک پاسخ نیمه‌کاره ثبت کنید. آیا می‌توانید امتیاز جزئی و نظر فردی بدهید؟ آیا بعد از ذخیرهٔ نظر، دانشجو آن را در زمان درست می‌بیند؟ طبق راهنمای گوگل، امکان نمره‌دهی به پاسخ فردی یا سؤال‌به‌سؤال و افزودن بازخورد وجود دارد؛ اما باید گردش کار را در همان فرم خود امتحان کنید. اگر نتیجهٔ خودکار قبل از تصحیح دستی نمایش داده می‌شود، در متن فرم بنویسید نمرهٔ نهایی پس از بازبینی اعلام خواهد شد.
در آزمون آزمایشی، یک سؤال اجباری را خالی بگذارید و ببینید پیام خطا برای دانشجو روشن است. اگر دانشجو سؤال را نمی‌فهمد، شاید متن سؤال یا راهنمای پاسخ مشکل دارد. لینک را روی موبایل باز کنید؛ گزینه‌های بلند ممکن است خط بشکنند و تصویر کوچک شود. اگر رسانه‌ای در سؤال هست، پخش آن را با اینترنت معمول دانشجویان امتحان کنید. مشاهدهٔ واقعی از جای دانشجو جای هیچ فهرست امکاناتی را نمی‌گیرد.
انتشار فرم را با برنامهٔ ارتباطی همراه کنید
در پیام دعوت، نام آزمون، هدف تمرینی یا نمره‌داربودن، تعداد سؤال، مهلت، وضعیت نیاز به حساب گوگل، زمان تقریبی دریافت بازخورد و راه گزارش مشکل را بنویسید. اگر آزمون صرفاً تمرینی است، آن را روشن بگویید تا دانشجو از نمرهٔ پایینِ اولیه برداشت نهایی نکند. اگر مهلت دارد، ساعت و منطقهٔ زمانی را مشخص کنید. لینک باید همان لینک پاسخ‌دهنده باشد و قبل از ارسال در دستگاهی غیر از دستگاه مدرس باز شده باشد.
نوشتن «۱۵ دقیقه فرصت دارید» در توضیح فرم، به‌تنهایی زمان‌سنج فردی یا پایان خودکار ایجاد نمی‌کند. اگر سنجش زمان برای شما حیاتی است، رفتار ابزار یا سامانهٔ انتخابی را در آزمایش واقعی کنترل کنید و قانون قطع اتصال را پیشاپیش اعلام کنید. راهنمای آزمون زمان‌دار و قطعی اینترنت این سه بخش را جدا توضیح می‌دهد. برای تمرین پنج‌سؤالی ممکن است مهلت کلی کافی باشد؛ محدودیت سختِ ثانیه‌ای را فقط وقتی بگذارید که هدف آموزشی از آن پشتیبانی می‌کند.
اگر چند مدرس روی یک دوره کار می‌کنند، مشخص کنید چه کسی مجاز به تغییر سؤال، دیدن پاسخ فردی و انتشار نمره است. همکار فرم ممکن است به جدول پاسخ‌ها نیز دسترسی داشته باشد. نام و ایمیل دانشجو را فقط به اندازهٔ لازم جمع کنید و گزارش عمومی کلاس را بدون شناسهٔ فردی ارائه دهید. تنظیم «نمایش خلاصهٔ نتایج به پاسخ‌دهندگان» را با احتیاط بررسی کنید؛ ممکن است متن پاسخ‌های دیگران نیز در خلاصه دیده شود. حریم خصوصی بخشی از تنظیم درست فرم است، نه مرحله‌ای جدا پس از آزمون.
اگر کلید بعد از انتشار اشتباه بود، فرایند اصلاح داشته باشید
در مقدمهٔ مقاله، مدرس پس از پاسخ دانشجویان متوجه خطای کلید می‌شود. اولین کار پنهان‌کردن مسئله یا تغییر بی‌ردپای پاسخنامه نیست. سؤال، نسخهٔ فرم، تعداد افرادِ پاسخ‌داده و زمان کشف خطا را ثبت کنید. سپس بررسی کنید آیا خود صورت سؤال مبهم است یا فقط گزینهٔ صحیح اشتباه تعیین شده. اگر چند پاسخ قابل قبول‌اند، روش اصلاح باید برای همهٔ پاسخ‌دهندگان همان نسخه یکسان باشد. اگر سؤال اساساً نامعتبر است، حذف امتیاز یا نمره‌دهی منصفانهٔ جایگزین را طبق سیاست دوره بررسی کنید.
پس از اصلاح، نتیجهٔ پیش و پس از تغییر را برای افراد درگیر کنترل کنید و در پیام کوتاهی توضیح دهید چه چیزی اصلاح شده است. لازم نیست اطلاعات دیگر دانشجویان را افشا کنید. اگر نمرهٔ قبلی قبلاً منتشر شده، بگویید نمرهٔ تازه کجا دیده می‌شود و آیا بر نتیجهٔ نهایی اثر دارد. یک خطای کلید ممکن است اعتماد را کاهش دهد، اما توضیح شفاف و قاعدهٔ یکسان می‌تواند نشان دهد فرایند ارزیابی قابل اصلاح است. علت خطا را در بانک سؤال نگه دارید تا ترم بعد همان پرسش دوباره بدون بازبینی استفاده نشود.
برای آزمون تمرینی، از این خطا به‌عنوان دادهٔ بهبود استفاده کنید: آیا همکار دوم کلید را نخوانده بود؟ آیا آزمون آزمایشی فقط با یک پاسخ انجام شده بود؟ آیا سؤال از منبعی قدیمی کپی شده بود؟ یک تغییر کوچک در چک‌لیست پیش از انتشار می‌تواند جلوی تکرار را بگیرد. راهنمای بانک سؤال برای ثبت نسخه، هدف و دلیل اصلاح هر پرسش کمک می‌کند.
پس از اجرا، پاسخ‌ها را به تصمیم تدریس تبدیل کنید
در نمای Responses، فقط میانگین نمره را نبینید. کدام سؤال بیشترین خطا را دارد؟ آیا یک گزینهٔ غلط پرتکرار است؟ آیا سؤال تشریحی نشان می‌دهد دانشجو ساختار را بلد است ولی در موقعیت تازه به کار نمی‌برد؟ پیش از نتیجه‌گیری، خود سؤال و کلید را دوباره بررسی کنید. سپس از چند دانشجو بپرسید چرا گزینهٔ خاصی را انتخاب کرده‌اند. نمودار می‌تواند الگو را نشان دهد، ولی علت فکر دانشجو را به‌تنهایی نمی‌گوید. راهنمای تحلیل نتایج گوگل فرم یک نمونهٔ عددی و مسیر بازآموزی دارد.
برای جلسهٔ بعد فقط یک یا دو مفهوم مهم را انتخاب کنید. یک مثال تازه، توضیح کوتاه و پرسش هم‌هدفِ متفاوت آماده کنید. اگر نتیجهٔ پرسش تازه بهتر شد، ببینید آیا دانشجو دلیل پاسخ را هم می‌تواند توضیح دهد. اگر همان خطا تکرار شد، شاید مسئله از پیش‌نیاز یا صورت سؤال است. برگزاری آزمون‌های بیشتر بدون تغییر تدریس لزوماً به یادگیری بیشتر منجر نمی‌شود؛ ارزش آزمون در چرخهٔ پاسخ، بازخورد و بازسنجی است.
اگر آزمون بخشی از یک دورهٔ چندجلسه‌ای است، پراکندگی نتیجه‌ها بین فرم‌ها و پیام‌رسان‌ها را نیز در نظر بگیرید. امکانات آزمون فاکسیمون را با نیاز به ثبت تلاش، تصحیح و پیگیری در همان مسیر دوره بسنجید. برای مشاهدهٔ عملی، می‌توانید از ثبت‌نام فاکسیمون شروع و یک آزمون آزمایشی بسازید. هدف انتقال کورکورانهٔ همهٔ آزمون‌ها نیست؛ ببینید کدام ابزار برای درس شما پاسخ‌دهی و بازخورد را روشن‌تر و کار دستی مدرس را کمتر می‌کند.
نمونهٔ برنامهٔ یک آزمون پنج‌سؤالی
روز پیش از انتشار، مدرس پنج هدف را با پنج سؤال تطبیق می‌دهد، کلید و امتیاز را می‌نویسد و یک همکار متن را می‌خواند. سپس فرم را به Quiz تبدیل می‌کند، پاسخنامه و بازخورد را وارد می‌کند و دو پاسخ آزمایشیِ متفاوت می‌فرستد. در حساب دانشجو، لینک، دسترسی و پیام تأیید را کنترل می‌کند. در حساب مدرس، نمرهٔ خودکار، پاسخ تشریحی و امکان افزودن نظر را می‌بیند. بعد پاسخ‌های آزمایشی را از تحلیل کلاس جدا می‌کند و لینک را همراه راهنما می‌فرستد.
پس از مهلت، ابتدا پاسخ‌های ناقص و مشکل‌های فنی را جدا می‌کند. سپس نمرهٔ بخش تشریحی را با معیار مشترک ثبت و نمرهٔ نهایی را منتشر می‌کند. در گزارش گروهی، سؤال پرتکرارِ خطا را پیدا و برای جلسهٔ بعد یک مثال تازه آماده می‌کند. در جلسهٔ بعد، دانشجویان دلیل پاسخ را توضیح می‌دهند و با پرسش هم‌هدفِ جدید سنجیده می‌شوند. اگر روش تازه کمک نکرد، مدرس خود سؤال، کلید و توضیح درس را دوباره می‌خواند. این برنامهٔ کوچک، آزمون را از یک لینک به فرایند یادگیری تبدیل می‌کند.
چک‌لیست نهایی این است: هدف سؤال روشن، کلید و امتیاز درست، بازخورد قابل اجرا، انتشار نمره متناسب با تصحیح، دسترسی آزمایش‌شده، دادهٔ فردی محافظت‌شده و برنامهٔ استفاده از نتیجه در جلسهٔ بعد. وقتی این موارد آماده‌اند، یک آزمون کوتاه می‌تواند بسیار مفیدتر از فرم طولانی و بی‌بررسی باشد.
آزمون را برای کاربران و دستگاه‌های متفاوت قابل استفاده کنید
دانشجویی که با صفحه‌خوان کار می‌کند یا متن را با بزرگ‌نمایی می‌بیند، باید بتواند صورت سؤال و گزینه‌ها را به ترتیب منطقی بخواند. تصویرِ دارای متنِ اصلی را بدون توضیح متنی تنها نگذارید. اگر پرسش از نمودار است، محور و واحد را در متن پرسش یا توضیح همراه روشن کنید؛ البته توضیح نباید خودِ پاسخ را لو بدهد. برای فایل صوتی، بررسی کنید پخش آن روی گوشی و مرورگرهای معمول کلاس ممکن است و در صورت نیاز، گزینهٔ دسترس‌پذیر جایگزین طبق هدف سنجش دارید. یک نفر خارج از تیم سازنده، آزمون را با دستگاه متفاوت امتحان کند.
در فرم فارسی، ترتیب عدد، عبارت انگلیسی و نشانه‌گذاری را روی موبایل ببینید. گاهی صورت سؤال روی رایانه خواناست ولی در صفحهٔ کوچک گزینه‌ها به چند خط می‌شکنند و تفاوتشان سخت دیده می‌شود. متنِ بیش از حد طولانی می‌تواند توان خواندن رابط را به‌جای مفهوم درس بسنجد. اگر هدف سؤال تحلیل یک متن طولانی است، این طول بخشی از سنجش است؛ اگر هدف فقط تشخیص ساختار جمله است، توضیح اضافی را حذف کنید. کیفیت فنی و زبانی صورت سؤال بر اعتبار نتیجه اثر می‌گذارد.
برای ترم بعد، فرم را با نام و نسخه نگه دارید. اگر یکی از سؤال‌ها یا بازخوردها اصلاح شد، نسخهٔ تازه را از نسخه‌ای که دانشجویان قبلی پاسخ داده‌اند جدا کنید. هنگام کپی‌کردن فرم، تنظیمات انتشار نمره، دسترسی و جمع‌آوری ایمیل را دوباره بررسی کنید؛ فرض نکنید همهٔ گزینه‌ها دقیقاً همان‌طور که می‌خواهید منتقل شده‌اند. یک پاسخ آزمایشی در هر نسخهٔ تازه لازم است. همچنین لینک‌های بازخورد به درس‌های مرتبط را باز کنید؛ لینکِ شکسته دانشجو را درست در لحظهٔ نیاز به توضیح رها می‌کند.
جمع‌بندی
یک آزمون کوتاهِ آزمایش‌شده از فرم طولانیِ کنترل‌نشده مفیدتر است. پیش از ارسال لینک، مسیر کامل پاسخ تا بازخورد را خودتان طی کنید.