بانک سؤال آموزشی؛ دسته‌بندی، نسخه‌بندی و کنترل کیفیت
فایل بزرگی از سؤال‌ها هنوز بانک سؤال قابل اعتماد نیست. هر سؤال باید صاحب، هدف، نسخه و مسیر بازبینی مشخص داشته باشد.
برای ساخت بانک سؤال آموزشی، از جمع‌کردن فایل‌ها شروع نکنید؛ برای هر سؤال یک شناسه، هدف یادگیری، پاسخنامه، نسخه و وضعیت بازبینی تعیین کنید. سپس مشخص کنید کدام نسخه در کدام آزمون استفاده شده است.
یک مجموعه کوچک که بتوانید به کیفیت و سابقه آن اعتماد کنید، نقطه شروع کاربردی‌تری از پوشه‌ای بزرگ با فایل‌های «نهایی» و «نهایی جدید» است.
این راهنما یک روش پیشنهادی برای مدرس و مسئول آموزش است. الگوی زیر را می‌توانید در یک جدول ساده یا ابزار آموزشیِ دارای امکانات مناسب اجرا کنید؛ وجود آن در این مقاله، به معنی فعال‌بودن همه این قابلیت‌ها در حساب فاکسیمون شما نیست.
مثال‌ها برای توضیح روش ساخته شده‌اند و از آزمون یا اطلاعات دانشجوی واقعی گرفته نشده‌اند.
در این مقاله چه می‌خوانید؟
بانک سؤال چه چیزی بیشتر از فهرست سؤال دارد؟
مسیر پیش‌نویس تا آماده را کوتاه اما واقعی نگه دارید
گزارش نتیجه را به اصلاح مشخص تبدیل کنید
بانک سؤال چه چیزی بیشتر از فهرست سؤال دارد؟
فهرست سؤال معمولاً فقط صورت سؤال و پاسخ را نگه می‌دارد. بانک قابل استفاده باید به چند پرسش دیگر جواب بدهد: این سؤال چه مهارتی را می‌سنجد؟ چه کسی آن را بررسی کرده؟ آیا تصویر یا داده‌اش هنوز معتبر است؟ اگر پاسخنامه اصلاح شود، کدام آزمون‌ها تحت تأثیر قرار می‌گیرند؟
دو کنترل جدا برای هر سؤال داشته باشید: کیفیت آموزشی و وضعیت انتشار. در کنترل آموزشی، هدف سؤال، پاسخ درست همراه با دلیل و دلیل گزینه‌های نادرست را بنویسید. راهنمای ساخت آزمون دانشگاه کارنگی ملون بر روشن‌بودن پرسش و باورپذیربودن گزینه‌های نادرست، یا همان گزینه‌های انحرافی، تکیه دارد. برای کنترل انتشار، پیشنهاد این مقاله ثبت شناسه، نسخه، بازبین و تاریخ تأیید است؛ تغییر متن سؤال نباید بدون تصمیم مشخص به آزمون در حال اجرا منتقل شود.
پیش از ورود اولین سؤال، نقشه طراحی آزمون آنلاین را آماده کنید. اگر هدف آزمون تشخیص خطای استدلال است، داشتن ده سؤال درباره حفظ‌کردن تعریف‌ها، همان نیاز را پاسخ نمی‌دهد.
یک شناسنامه کوتاه و قابل جستجو بسازید
در الگوی پیشنهادی، شناسه ثابت به سؤال تعلق دارد و شماره نسخه به هر تغییر تأییدشده. نام فایل یا عنوان سؤال ممکن است عوض شود، اما نباید با این تغییر، سابقه استفاده از آن گم شود. جدول زیر شناسنامه یک سؤال فرضی از دوره خواندن داده است.
فیلد | نمونه فرضی | دلیل نگهداری |
|---|---|---|
شناسه و نسخه | DATA-014، نسخه ۲ | شمارهٔ سؤال ثابت بماند و اصلاح‌های آن شمارهٔ نسخهٔ جدا داشته باشند |
هدف آموزشی | تشخیص نتیجه‌گیری فراتر از جدول | انتخاب سؤال بر اساس مهارت |
نوع پاسخ | انتخاب ادعا همراه یک دلیل کوتاه | روشن‌کردن شیوه پاسخ‌گویی و بررسی |
پاسخنامه | نتیجه‌ای که بتوان برای آن دلیل آورد و دادهٔ مربوط به آن | جلوگیری از اتکا به حافظه مصحح |
دسته و تگ | تفسیر داده؛ مقایسه، استدلال | پیداکردن سؤال مرتبط بدون کپی‌سازی |
وضعیت و مسئول | در انتظار بازبینی؛ مسئول محتوای دوره | جلوگیری از ورود نسخه ناتمام به آزمون |
سابقه استفاده | گروه آزمایشی پاییز، تمرین دوم | بررسی اثر اصلاح و میزان آشنایی گروه |
صورت سؤال، فایل تصویر، پاسخنامه و توضیح بازخورد باید به همین نسخه متصل باشند. اگر تصویر در پوشه‌ای عمومی جایگزین شود ولی شماره نسخه ثابت بماند، ممکن است همان شناسه عملاً دو سؤال متفاوت را نشان دهد.
دسته‌بندی را با کار واقعی مدرس هماهنگ کنید
یک دسته اصلی برای موضوع یا بخش دوره انتخاب کنید و ویژگی‌های دیگر را با تگ‌های محدود ثبت کنید. ساختن دسته جدا برای هر ترکیبِ موضوع، سطح، نوع سؤال و نام مدرس، معمولاً پیداکردن محتوا را سخت می‌کند. نام‌گذاری باید برای همکار تازه هم قابل فهم باشد.
مثلاً «تفسیر نمودار» دسته است؛ «تشخیص مقیاس»، «پاسخ کوتاه» و «نیازمند تصویر» می‌توانند ویژگی‌های قابل فیلتر باشند. بین «ساده» و «سطح مقدماتی» تصمیم روشن بگیرید: اولی ممکن است برداشت نویسنده از دشواری باشد، دومی مخاطب هدف را توصیف کند. آن‌ها را بدون تعریف، مترادف ثبت نکنید.
برای شروع، چند سؤال واقعیِ متعلق به مجموعه خودتان را با روش پیشنهادی دسته‌بندی کنید و از مدرس دیگری بخواهید سؤال مناسب یک هدف را پیدا کند. اگر مجبور به توضیح شفاهی مداوم شدید، نام‌ها یا دسته‌ها هنوز آماده نیستند.
مسیر پیش‌نویس تا آماده را کوتاه اما واقعی نگه دارید
چهار وضعیت پیشنهادی کافی است: پیش‌نویس، در بازبینی، آماده استفاده و بازنشسته. این نام‌ها فقط مرحلهٔ آماده‌سازی سؤال را نشان می‌دهند و به‌تنهایی کیفیت آن را ثابت نمی‌کنند.
سؤال را وقتی «آماده استفاده» بدانید که متن آن روشن باشد، پاسخنامه دلیل درست داشته باشد، اجازهٔ استفاده از تصویر را داشته باشید و سؤال در سامانهٔ آزمون درست نمایش داده شود.
نویسنده صورت سؤال و پاسخنامه را هم‌زمان تکمیل کند.
بازبین بدون دیدن کلید، سؤال را پاسخ دهد و ابهام‌ها را ثبت کند.
اختلاف پاسخ با بررسی هدف و داده‌های سؤال حل شود، نه صرفاً نظر نویسنده.
نمایش تصویر، متن فارسی و گزینه‌ها در موبایل و بزرگ‌نمایی بررسی شود.
نسخه تأییدشده با نام مسئول و دلیل تغییر ثبت شود.
اگر تنها کار می‌کنید، بازبینی را در زمان جداگانه انجام دهید و پیش از استفاده مهم، از همکار مجاز کمک بگیرید. بازخوانی فوری بعد از نوشتن، احتمالاً همان فرض‌های ذهنی نویسنده را تکرار می‌کند؛ وجود یک چک‌لیست، جای نگاه دوم را کاملاً نمی‌گیرد.
اصلاح سؤال استفاده‌شده را پنهانی انجام ندهید
فرض کنید در سؤال DATA-014 عبارت «بیشترین مقدار» مبهم بوده، چون معلوم نیست منظور مقدار کل است یا میانگین. پس از اجرای یک گروه، متن را به «بیشترین میانگین ماهانه» تغییر می‌دهید. این تغییر فقط ویرایش نگارشی نیست؛ ممکن است پاسخ قابل قبول را عوض کند. نسخه قبلی و گروه استفاده‌کننده باید قابل شناسایی بمانند.
برای نسخه جدید، دلیل اصلاح و محدوده اثر را بنویسید. درباره پاسخ‌های قبلی جدا تصمیم بگیرید: آیا بازبینی نمره لازم است؟ چه کسی آن را انجام می‌دهد؟ چه توضیحی به دانشجو داده می‌شود؟ نتیجه‌گیری را پس از بررسی مستند ثبت کنید؛ پاسخ‌ها و نتیجه‌های آزمون‌های قبلی را با نسخهٔ تازهٔ سؤال یکی نگیرید.
در ابزار واقعی آزمایش کنید که تغییر بانک، آزمون منتشرشده یا تلاش در حال انجام را تغییر می‌دهد یا نه. در صورت امکان نسخه آزمون را ثابت کنید و از تنظیمی مانند «همیشه آخرین نسخه» بدون فهم رفتار آن استفاده نکنید. برای فایل‌های درس و ضمیمه‌ها نیز روش نسخه‌بندی محتوای دوره را کنار همین فرایند قرار دهید.
انتخاب تصادفی، جای نقشه آزمون را نمی‌گیرد
برداشتن تصادفی چند سؤال از کل بانک ممکن است برای یک دانشجو فقط تعریف و برای دیگری چند مسئله تحلیلی تولید کند.
ابتدا مشخص کنید از هر هدف آموزشی چند سؤال می‌خواهید و چه نوع پاسخی یادگیری را نشان می‌دهد؛ سپس از سؤال‌هایی که قبلاً بررسی کرده‌اید، برای هر هدف آموزشی به همان تعداد سؤال بردارید. مشابه‌بودن طول دو سؤال هم دلیل برابری دشواری آن‌ها نیست.
تکرار سؤال در تمرین می‌تواند عمدی باشد، اما هدف و سیاست استفاده مجدد باید روشن بماند. اگر نتیجه آزمون پیامد مهمی دارد، برابری نسخه‌های مختلف به بررسی تخصصی بیشتری نیاز دارد؛ صرف فعال‌کردن گزینه تصادفی‌سازی، اعتبار آزمون را تضمین نمی‌کند.
از هدف درس به نقشه سؤال برسید، نه برعکس
پیش از نوشتن چند ده سؤال، دو یا سه هدف یادگیری همان بخش دوره را با فعل قابل مشاهده بنویسید. «آشنایی با نمودار» مبهم است؛ «تشخیص اینکه مقیاس محور عمودی برداشت از تغییر را چگونه عوض می‌کند» روشن‌تر است. برای هر هدف تصمیم بگیرید چه شواهدی می‌خواهید: انتخاب یک پاسخ، توضیح یک دلیل، انجام محاسبه یا اصلاح یک خروجی. سپس نوع سؤال را انتخاب کنید. راهنمای طراحی آزمون دانشگاه کارنگی ملون هم بر هماهنگی نوع سؤال با هدف یادگیری و روشن‌بودن دستورها تأکید می‌کند.
برای یک آزمون کوتاه خواندن داده، نقشه فرضی می‌تواند شامل دو سؤال تشخیص داده، یک سؤال تفسیر مقیاس و یک سؤال توضیح استدلال باشد. اگر همه سؤال‌ها فقط یادآوری تعریف را می‌سنجند، حتی با تعداد زیاد، هدف تفسیر محقق نمی‌شود. کنار هر هدف، نمونه پاسخ قابل قبول و خطای رایج را بنویسید. این کار انتخاب سؤال مناسب را برای مدرس دیگری نیز ممکن می‌کند.
بانک سؤال باید به طراحی یادگیری کمک کند، نه اینکه صرفاً تعداد آیتم را زیاد کند. در راهنمای طراحی ارزشیابی آنلاین می‌توانید آزمون را در نسبت با فعالیت و بازخورد ببینید. برای دوره خودتان، نقشه سؤال را پس از دیدن پاسخ‌های واقعی، با احتیاط اصلاح کنید.
صورت سؤال را بدون دیدن پاسخنامه هم آزمایش کنید
نویسنده چون پاسخ درست را می‌داند، ممکن است ابهام متن را نبیند. سؤال را بدون کلید به یک همکار بدهید و از او بخواهید توضیح دهد چه کاری باید انجام دهد، چه اطلاعاتی در اختیار دارد و آیا بیش از یک برداشت ممکن است. اگر برای فهم سؤال نیاز به توضیح شفاهی نویسنده است، صورت سؤال آماده انتشار نیست. کلمات «همیشه» یا «هیچ‌وقت»، نفی‌های پشت سر هم و مثال‌های خارج از تجربه مخاطب را با دقت بیشتری بررسی کنید.
در سؤال چندگزینه‌ای، گزینه‌های نادرست باید خطاهای قابل باور را نشان دهند، نه عبارت‌های خنده‌دار یا نامرتبط. اگر دانشجو با حدس‌زدن طولانی‌ترین گزینه به پاسخ می‌رسد، سؤال دانش موضوع را خوب نمی‌سنجد. اگر دو گزینه هر دو با یک تفسیر منطقی درست‌اند، یا متن مسئله اطلاعات لازم را نداده یا کلید نیاز به اصلاح دارد. به‌جای چسبیدن به سؤال، هدف آموزشی را دوباره بخوانید و سپس متن را بازنویسی کنید.
برای پاسخ کوتاه، روشن کنید چند دلیل یا مرحله لازم است. «توضیح دهید» به‌تنهایی ممکن است یک جمله یا یک صفحه پاسخ تولید کند. وقتی سطح جزئیات و معیار امتیاز مشخص باشد، دانشجو منصفانه‌تر پاسخ می‌دهد و مدرس نیز بازخورد سازگارتر می‌نویسد. در سؤال محاسباتی، واحد، روش گردکردن و امکان نمره جزئی را پیش از اجرا تعیین کنید.
نسخه‌بندی را با یک مثال واقعی تمرین کنید
فرض کنید سؤال DATA-014 در یک آزمون به کار رفته و بعد می‌فهمید عبارت «بیشترین رشد» به دلیل تفاوت مقیاس دو پاسخ قابل دفاع دارد. اگر همان شناسه و نسخه را بی‌سر و صدا تغییر دهید، پاسخ دانشجویان قبلی با متن تازه سنجیده می‌شود. بهتر است نسخه استفاده‌شده را نگه دارید، مسئله را ثبت کنید، تصمیم درباره نمره همان آزمون را جدا بگیرید و نسخه اصلاح‌شده را برای استفاده بعدی آماده کنید. شناسه اصلی می‌تواند ثابت بماند، اما شماره نسخه، تاریخ و دلیل تغییر باید روشن باشند.
برای هر تغییر، چهار چیز بنویسید: چه چیزی عوض شد، چرا عوض شد، کدام آزمون‌های گذشته به نسخه پیشین اشاره دارند، و چه کسی نسخه تازه را تأیید کرد. اگر فقط غلط املایی بی‌اثر اصلاح شده، باز هم ثبت کوتاه مفید است؛ اگر پاسخ درست یا داده مسئله تغییر کرده، بازبینی اثر بر ارزیابی گذشته ضروری‌تر است. نحوه رسیدگی به نمره باید مطابق سیاست دوره و تصمیم مسئول مجاز باشد.
این الگو را می‌توانید ابتدا در جدول ساده اجرا کنید. اگر ابزار آموزشی شما تاریخچه نسخه یا قفل‌کردن سؤال استفاده‌شده ندارد، همین محدودیت را در فرایند دستی جبران کنید. برای پیوند با محتوای درس، راهنمای نسخه‌بندی محتوای دوره را ببینید؛ اصلاح درس و سؤال مرتبط باید با هم بررسی شوند.
پاسخنامه باید دلیل و مسیر بازخورد داشته باشد
کلید «گزینه ب» برای مدرس باتجربه شاید کافی به نظر برسد، اما برای همکار تازه یا دستیار هوشمند منبع آموزشی خوبی نیست. کنار پاسخ درست، دلیل کوتاه و منبع درسی را بنویسید. برای گزینه‌های نادرست، توضیح دهید هر کدام نشان‌دهنده چه خطایی است. اگر دانشجو مقیاس نمودار را نخوانده، بازخورد باید او را به همان مرحله برگرداند؛ اگر مفهوم میانگین را اشتباه گرفته، نیاز به مثال دیگری دارد. یک بازخورد عمومی برای همه پاسخ‌های غلط، فرصت تشخیص مشکل را از بین می‌برد.
در سؤال باز، معیار نمره‌دهی را پیش از دیدن پاسخ‌ها تعیین کنید. مثلاً برای تحلیل یک جدول، یک بخش امتیاز به نقل درست داده، بخشی به استدلال و بخشی به محدودیت نتیجه تعلق بگیرد. نمونه پاسخ خوب و پاسخ ناقص را بدون اطلاعات دانشجو کنار معیار نگه دارید. راهنمای ساخت معیار ارزیابی تکلیف می‌تواند برای این نوع سؤال کمک کند.
اگر پاسخ دانشجویی خارج از کلید اما مستدل است، فرایند بازبینی لازم دارید. بانک سؤال نباید باعث شود قضاوت حرفه‌ای مدرس حذف شود. نتیجه بازبینی ممکن است به اصلاح کلید، اضافه‌شدن پاسخ قابل قبول یا روشن‌ترشدن صورت سؤال در نسخه بعدی منجر شود.
سؤال‌های تصویری و ویدئویی را از نگاه دانشجو ببینید
تصویر نمودار در رایانه نویسنده ممکن است واضح باشد، اما در صفحه کوچک تلفن اعداد محور خوانده نشوند. نسخه نهایی را با همان شیوه‌ای باز کنید که دانشجو استفاده می‌کند. آیا متن ضروری در تصویر پنهان است؟ آیا بزرگ‌نمایی کار می‌کند؟ اگر رنگ تنها نشانه تفاوت دو خط است، فردی که رنگ‌ها را متفاوت می‌بیند ممکن است نتواند سؤال را پاسخ دهد. برچسب، الگوی خط یا توضیح متنی می‌تواند کمک کند.
برای ویدئو، زمان شروع بخش مرتبط را مشخص کنید و اگر صدا حامل داده ضروری است، متن همراه یا زیرنویس مناسب فراهم کنید. فایل رسانه را به نسخه سؤال گره بزنید. جایگزین‌کردن تصویر در یک نشانی مشترک، ممکن است آزمون قبلی را بی‌صدا تغییر دهد. اگر تصویر از منبع بیرونی آمده، اجازه استفاده و نسبت‌دادن آن را بررسی کنید و نسخه مجاز را همراه سؤال نگه دارید.
در تمرین آزمایشی، از یک نفر بخواهید بدون دانستن پاسخ، سؤال را روی تلفن و با سرعت معمول خودش انجام دهد. زمان و نقاط توقف را ثبت کنید. اگر مشکل از نمایش است، دشواری آموزشی را با دشواری فنی اشتباه نگیرید.
برای هر سؤال یک چرخه کیفیت کوتاه تعریف کنید
چرخه پیشنهادی با پیش‌نویس شروع می‌شود. نویسنده هدف و پاسخنامه را هم‌زمان آماده می‌کند. در مرحله بازبینی، فرد دوم صورت سؤال را بدون کلید پاسخ می‌دهد و سپس کلید و دلیل را می‌سنجد. در مرحله آزمون فنی، نمایش در دستگاه‌های رایج و رفتار نمره‌دهی کنترل می‌شود. بعد سؤال می‌تواند «آماده استفاده» شود. پس از اجرای واقعی، آمار و پرسش‌های دانشجو بررسی می‌شوند؛ سؤال خوب هم ممکن است به دلیل تغییر محتوا یا ابزار نیاز به بازنشستگی داشته باشد.
برای شروع، لازم نیست فرایند اداری سنگین بسازید. یک ردیف در جدول با نام مسئول، تاریخ و نتیجه بازبینی کافی است، به شرط آنکه قابل پیگیری باشد. اگر نویسنده و بازبین یک نفرند، بازخوانی را در زمان جدا انجام دهید و برای آزمون مهم از همکار مجاز نظر بگیرید. تأیید مکانیکی چند مرحله بدون خواندن واقعی سؤال، کیفیت نمی‌سازد.
پس از استفاده، سؤال‌هایی را که پاسخ‌های غیرمنتظره، اعتراض معتبر یا زمان حل بسیار متفاوت دارند علامت بزنید. علامت به معنی حذف فوری نیست؛ ابتدا ببینید مشکل از پیش‌نیاز، تدریس، متن سؤال، کلید یا نمایش فنی بوده است. سپس یک تصمیم مشخص ثبت کنید.
از هوش مصنوعی برای پیشنهاد استفاده کنید، نه برای تأیید نهایی
دستیار هوشمند وابسته به محتوای دوره می‌تواند از یک درس، پیش‌نویس چند سؤال با سطح و هدف متفاوت پیشنهاد دهد. ممکن است بر اساس پرسش‌های پرتکرار دانشجویان، مبحثی را نشان دهد که به تمرین تشخیصی نیاز دارد. این پیشنهاد برای مدرس نقطه شروع است. او باید بسنجد آیا سؤال واقعاً همان هدف را می‌سنجد، پاسخ درست است، گزینه‌ها ابهام ندارند و مثال با محتوای خودش سازگار است. سؤال تولیدشده خودکار بدون این بازبینی نباید به آزمون پراثر برود.
یک روش عملی این است که از دستیار بخواهید برای یک مفهوم، یک سؤال تشخیص پیش‌نیاز، یک سؤال کاربرد و یک سؤال توضیح دلیل پیشنهاد کند. سپس کنار هر سؤال بنویسید به کدام بخش درس تکیه دارد. اگر منبع پیدا نمی‌شود یا پاسخ از خارج از محتوای دوره آمده، سؤال را بازنویسی یا کنار بگذارید. برای گزینه‌های نادرست نیز از خطاهای واقعی و بی‌نام دانشجویان الهام بگیرید، نه از حدس درباره اشتباهات آنان.
در بررسی امکانات فاکسیمون، یک درس واقعی خود را وارد مسیر آزمایشی کنید و ببینید پیشنهاد سؤال، بازبینی پاسخ و اصلاح مدرس چگونه انجام می‌شود. اگر قابلیتی در حساب شما فعال نیست، این مقاله را به‌عنوان وعده آن قابلیت به دانشجو ارائه نکنید. ارزش دستیار به کم‌کردن کار تکراری همراه با حفظ دقت مدرس است؛ مقدار زمان ذخیره‌شده را در کار خودتان اندازه بگیرید.
سؤال داخل ویدئو چه زمانی به یادگیری کمک می‌کند؟
وقفه در ویدئو زمانی مفید است که دانشجو باید همان لحظه چیزی را پیش‌بینی، انتخاب یا توضیح دهد. اگر سؤال فقط جمله قبلی مدرس را تکرار می‌کند، شاید بدون سؤال هم همان یادگیری رخ دهد. برای درس تفسیر نمودار، پیش از نمایش نتیجه می‌توانید بپرسید «اگر محور از صفر شروع نشود، برداشت از تفاوت دو ستون چه تغییری می‌کند؟» پس از پاسخ، ویدئو می‌تواند دلیل را با تصویر نشان دهد. این سؤال به فرایند فکرکردن وصل است، نه فقط حفظ تعریف.
برای هر سؤال داخل ویدئو، زمان دقیق، هدف، پاسخ مورد انتظار و بازخورد کوتاه بنویسید. اگر دانشجو پاسخ اشتباه داد، به بخش مربوط از توضیح برگردد یا مثال تکمیلی ببیند. تعداد زیاد سؤال‌های سطحی می‌تواند جریان آموزش را قطع کند؛ چند نقطه کلیدی را انتخاب کنید. از پرسش‌های دانشجویان برای پیدا کردن این نقطه‌ها استفاده کنید، اما ابتدا مطمئن شوید مسئله از محتوای ویدئوست، نه از خرابی فایل یا دسترسی.
اگر ابزار شما سؤال درون ویدئو را پشتیبانی نمی‌کند، می‌توانید در متن همراه یا تمرین پس از ویدئو همین منطق را اجرا کنید. روش ارائه باید با امکانات فعال و تجربه دانشجویان هماهنگ باشد.
نتیجه آزمون را بدون نتیجه‌گیری شتاب‌زده تحلیل کنید
درصد پاسخ درست یک سؤال به‌تنهایی کیفیت آن را ثابت نمی‌کند. شاید همه درست پاسخ داده‌اند چون سؤال ساده‌تر از هدف بوده، یا چون پاسخ در صورت سؤال لو رفته است. شاید همه غلط پاسخ داده‌اند چون درس ناقص بوده، سؤال مبهم است یا نمایش تصویر خراب شده. برای هر مورد، نمونه پاسخ‌ها، زمان تقریبی، سؤال‌های مطرح‌شده و زمینه تدریس را کنار هم ببینید. اگر تعداد دانشجویان کم است، درصدهای دقیق می‌توانند گمراه‌کننده باشند.
یک مثال فرضی: در سؤال DATA-014، بیشتر دانشجویان نتیجه‌ای فراتر از داده گرفته‌اند. مدرس باید ابتدا ببیند در درس، تفاوت «همبستگی» و «علت» واقعاً تمرین شده یا نه. اگر تمرین کافی نبوده، اصلاح درس لازم است. اگر درس روشن بوده ولی صورت سؤال واژه مبهم دارد، نسخه سؤال باید عوض شود. اگر فقط یک گزینه نادرست بسیار جذب‌کننده است، علت آن می‌تواند یک سوءبرداشت واقعی باشد و فرصتی برای بازخورد بهتر فراهم کند.
در پایان برای هر سؤال علامت‌دار یک اقدام بنویسید: حفظ، اصلاح متن، اصلاح پاسخنامه، افزودن توضیح در درس، آزمون دوباره یا بازنشستگی. نتیجه را در تاریخچه نسخه ثبت کنید. «بررسی شد» بدون تصمیم قابل اجرا کمکی به بانک نمی‌کند.
الگوی یک‌صفحه‌ای برای شروع بانک کوچک
برای ده سؤال اول، این ستون‌ها کافی‌اند: شناسه، نسخه، بخش درس، هدف یادگیری، نوع پاسخ، صورت سؤال، پاسخنامه با دلیل، خطای رایج، وضعیت بازبینی، مسئول، تاریخ و سابقه استفاده. اگر رسانه دارید، نشانی فایل و اجازه استفاده را اضافه کنید. وقتی یک سؤال وارد آزمون شد، نسخه همان آزمون را ثبت کنید. برای سؤال تشریحی، معیار نمره‌دهی و نمونه پاسخ را جدا نگه دارید.
از یک همکار بخواهید بدون توضیح شما، برای یک هدف مشخص دو سؤال پیدا کند و پاسخنامه را بفهمد. اگر موفق نشد، نام‌گذاری یا اطلاعات شناسنامه را اصلاح کنید. سپس یک آزمون کوتاه آزمایشی بسازید، نمایش آن را در تلفن بررسی کنید و پس از اجرا درباره سؤال‌های مشکل‌دار تصمیم بگیرید. بانک سؤال از همین چرخه کوچک و قابل اعتماد رشد می‌کند.
برای اجرای این روش در دوره‌های خود، ابتدا فهرست امکانات فاکسیمون را با نیاز واقعی مقایسه کنید و سپس از مسیر ثبت‌نام یک دوره آزمایشی بسازید. آنچه در پنل قابل انجام است را با یک سؤال نمونه و یک پاسخ دانشجوی آزمایشی بررسی کنید. اگر بخشی به فرایند دستی نیاز دارد، آن را در برنامه آموزشی خود روشن نگه دارید.
گزارش نتیجه را به اصلاح مشخص تبدیل کنید
پس از اجرا، سؤال‌هایی را که گزارش ابهام، نمایش ناقص یا اختلاف پاسخنامه دارند برای بازبینی علامت بزنید. نسبت پاسخ درست به‌تنهایی تشخیص قطعی کیفیت نیست؛ تعداد پاسخ‌دهندگان، آموزش قبلی و شرایط اجرا را هم ثبت کنید. بر اساس چند پاسخ محدود، سؤال را «استاندارد» یا «نامعتبر» اعلام نکنید.
برای سؤال تشریحی، ممکن است مشکل از خود سؤال نباشد و معیار تصحیح به توضیح بیشتری نیاز داشته باشد. نمونه روبریک ارزیابی تکلیف کمک می‌کند نشانه‌های پاسخ قابل قبول را از برداشت شخصی مصحح جدا کنید.
پس از بررسی هر سؤال، نتیجه را بنویسید: بدون تغییر استفاده شود، نسخهٔ اصلاح‌شده ساخته شود، بیشتر بررسی شود یا دیگر در آزمون‌های تازه استفاده نشود. سؤال بازنشسته را از انتخاب‌های تازه خارج کنید، اما سابقه آزمون‌های قبلی را از بین نبرید. برای مرور ابزارهای ارائه آموزش، امکانات فاکسیمون را ببینید و در ابزار مورد نظر امتحان کنید که آیا می‌توانید نسخه‌های سؤال و سابقهٔ استفاده از هر نسخه را نگه دارید.